جوش-زیر-پوستی1

آیا تاکنون جوش‌های زیرپوستی بزرگ، قرمز و دردناک داشته‌اید؟ این جوش‌ها خانم‌ها و آقایان 8 تا 50 ساله را مبتلا می‌کند. صورت، معمول‌ترین و نگران کننده‌ترین ناحیه بدن از این نظر می‌باشد ولی دیگر نواحی مشکل‌زا می‌توانند شامل سینه، کمر، بازوها و شانه‌ها باشند. این ویژگی‌های جوش‌های زیرپوستی است که بسیار بدتر از جوش‌هایی هستند که فقط کهنه شده‌اند ، این‌ها در واقع، شدیدترین شکل ممکن آکنه هستند. جوش زیرپوستی، که با نام آکنه کیستی نیز شناخته می‌شود، نوع شدید آکنه است که موجب کیست‌های بزرگ و ملتهبی می‌شود که بر روی پوست ظاهر می‌شوند. برخلاف دیگر اشکال خفیف‌تر آکنه، جوش زیرپوستی بسیار دردناک بوده و هنگامی به‌وجود می‌آیند که چربی و پوست مرده در عمق پیاز مو یا روزنه‌های پوست قرار می‌گیرد. جوش زیرپوستی در دوران بلوغ، برای پسران جوان بسیار رایج است ولی متاسفانه، می‌تواند تا دوران بزرگسالی نیز ادامه یابد، به‌ویژه زمانی‌که عدم تعادل هورمونی وجود دارد. برای خانم‌های بالغ، داشتن جوش زیرپوستی، حوالی دوران قاعدگی، به‌ویژه بر روی خط آرواره و چانه، که نواحی معمول بروز عوارض هورمونی است، رایج می‌باشد. درمانهای رایج دارویی و خانگی، مانند کرم، ماسک، درمان با آنتی‌بیوتیک، بنزویل پروکساید، تزریق استروئید، قرص‌های ضدبارداری، درمان فتودینامیک و لیزر درمانی، وجود دارند.

آکنه خفیف یا متوسط را می‌توان با کمک پزشک، مدیریت نمود. هرچند، آکنه شدید، با جوش زیرپوستی تشخیص داده می‌شود که ممکن است جای جوش به‌جا بگذارد یا علائمی از جای جوش داشته باشد که باید به متخصص مراجعه شود. کلینیک تخصصی پوست و مو رازی با توجه به تجربیات خود در درمان جوش های زیر پوستی می تواند درمان مناسب را پیشنهاد کند از جمله درمان های پیشنهادی متخصصین در این کلینیک،تزریق استروئید،آنتی بیوتیک های خوراکی، انواع کرم و ماسک،لیزر و … می باشد.برای کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نووبت می توانید با شماره‌های 02188334029 – 02188333259 تماس حاصل فرمایید.

علل و عوامل جوش زیر پوستی


آکنه با ویژگی بسته شدن روزنه‌های پوست، به‌دلیل تولید بیش از حد چربی پوست یا سلول‌های پوستی، همراه با التهاب ناشی از باکتری، مشخص می‌شود. جوش‌های زیرپوستی، ملتهب‌ترین و بزرگ‌ترین نوع آکنه هستند.
مهم‌ترین عامل ایجاد آکنه، تغییرات هورمونی در سال‌های نوجوانی است. در زمان بلوغ، سطوح گردش هورمون آندرون به‌‌شدت افزایش می‌یابد که موجب افزایش تولید چربی پوست می‌شود؛ سلول‌های پوست نیز سریع‌تر رشد می‌کنند:

  • تغییرات هورمونی مربوط به عادت ماهانه، بارداری، کنترل زاد‌ و ولد، استفاده از هورمون درمانی، و استرس
  • موادآرایشی، پاک کننده‌ها، لوسیون‌ها و لباس‌های چرب
  • سطوح بالای رطوبت و تعریق
  • عوامل ژنتیکی. برخی افراد به‌طور طبیعی مستعد هستند.
  • برخی داروها و مواد شیمیایی، به‌عنوان مثال، کورتون‌ها، لیتیوم، فنیتوئین و ایزونیازید که ممکن است بروز ضایعاتی شبیه آکنه را موجب شده یا شدت ببخشد.
  • شکلات، آجیل یا غذاهای چرب
  • اکثر انتخاب‌های رژیم غذایی
  • شوینده‌های صورت نامناسب یا غیربهداشتی

درمان‌های جوش زیر پوستی


بنزویل پروکسایدجوش-زیر-پوستی2

بنزویل پروکساید، درمانی قابل‌دسترس برای افراد دارای جوش زیرپوستی است. این ماده، انتخاب درمانی برای افرادی با جوش زیرپوستی نیز هست که در انتظار درمان تخصصی می‌باشند. بعضی انواع بنزویل پروکساید، در داروخانه‌ها بدون نسخه پزشک موجود است که می‌تواند برای پوست استفاده شود. این ماده، بیش از 50 سال، درمان عمده آکنه بوده است و با از‌بین بردن باکتری‌ها، به‌ویژه باکتری پروپیونی، عمل می‌کند. بنزویل پروکساید به‌صورت محلول در آب و محلول در الکل، موجود است و مناسب‌ترین نوع آن به نوع پوست، بستگی دارد. تهیه فرمولاسیون محلول در الکل، اثر خشک‌ کنندگی داشته و بنابراین برای افرادی با پوست چرب، مناسب‌تر است. محصولات بنزویل پروکساید، شامل صابون‌های جامد و مایع، لوسیون‌ها و ژل‌ها، یک یا دو مرتبه در روز استفاده می‌شوند. معمول‌ترین عارضه جانبی، تحریک پوستی است؛ آلرژی در موارد نادر اتفاق می‌افتد.

تزریق استروئیدجوش-زیر-پوستی3

تزریق مستقیم کورتون (تریام سینولون) درون جوش زیرپوستی می‌تواند به کاهش التهاب و جلوگیری از جای جوش کمک کند. این درمان، توسط متخصص انجام می‌شود. ممکن است برای مدت کوتاهی پس از تزریق، عوارض جانبی موضعی دیده شود.
متخصصان، ممکن است برش و تخلیه برخی جوش‌های زیرپوستی بزرگ را پیشنهاد دهند، ولی به‌شدت توصیه می‌شود که خودتان از انجام این کار اکیدا بپرهیزید، زیرا احتمالا مشکل پوستی شما را بدتر کرده و می‌تواند موجب جای جوش بسیار شدید و عفونت‌های عمقی شود.

قرص‌های ضدبارداریجوش-زیر-پوستی4

درمان درازمدت جوش زیرپوستی در خانم‌ها می‌تواند با قرص‌های ضدبارداری باشد، که تولید چربی پوست را سرکوب می‌کند. درجای مناسب، داروهای خوراکی حاوی استروژن و پروژسترون می‌تواند به‌مدت 6 ماه یا بیشتر استفاده شود. دارویی با نام اسپیرونولاکتون نیز می‌تواند با این قرص، تجویز شود. این دارو، یک استروئید مصنوعی است که خاصیت بازدارندگی آندروژن دارد.

آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی

جوش-زیر-پوستی5

یک روش درمان جوش زیرپوستی بر روی صورت و بدن، استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی تجویزشده توسط پزشک است. این داروها معمولا باکتری‌های روی پوست را کنترل می‌کنند و التهاب را کاهش می‌دهند. آن‌ها درصورت داشتن جوش‌های زیرپوستی خارش‌دار، دردناک و حساس به لمس دارید، روش ایده‌الی هستند.

کرم‌ها، ژل‌ها، ماسک و لوسیون‌هاجوش-زیر-پوستی6

درصورتی‌که کرم‌ها، ژل‌ها و لوسیون‌های مختلف بدون نسخه پزشک از داروخانه، تاکنون برایتان چندان کارگر نبوده‌اند، می‌توانید کرم‌ها، ژل‌ها و لوسیون‌های قوی تجویز شده توسط پزشک را امتحان کنید که داروهای ضدآکنه و ضدالتهاب حاوی رتینوئید رتین-A، آزوراک، آکزون، یا حاوی دیفرین هستند. این ژل‌ها، کرم‌ها و لوسیون‌ها قوی بوده و باید توسط پزشک تجویز شود.

ماسک عسل خامجوش-زیر-پوستی7

عسل به بهبود جای آکنه و جراحات کمک می‌کند (خاصیت ضدعفونی‌کننده دارد) و پوست شما را نیز بدون بستن روزنه‌ها مرطوب می‌کند. برای درست کردن این ماسک، حدود دو قاشق چایخوری عسل خام را بر روی نواحی درگیر، قرار دهید و حدود 10-15 دقیقه بعد با آب بشویید.

ورزش، خواب کافی و مدیریت استرس

جوش-زیر-پوستی8

از آنجا که استرس یکی از عوامل جوش زیرپوستی است، اطمینان حاصل کنید که درمان‌های مختلف برای مدیریت استرس را امتحان کرده‌اید. به‌علاوه، خواب کافی و ورزش منظم داشته باشید. تمرینات ورزشی، میزان اندورفین را افزایش داده و سطح کورتیزول را پایین می‌آورد و بنابراین، آرامش بیشتری خواهید داشت.

درمان فتودینامیک (PDT)

جوش-1

 

این یک درمان نسبتا جدید برای جوش‌های زیرپوستی و آکنه است و در آن از یک کرم فتوسنتز کننده و قرارگیری منظم در معرض نور LED قرمز یا آبی، استفاده می‌شود. این درمان، مستلزم چند ملاقات با پزشک متخصص در یک دوره چندماهه است. این درمان، به کاهش تولید چربی، جمع شدن غدد چربی و کشتن باکتری‌ها کمک می‌کند. همه این سه مورد، در ایجاد جوش‌های زیرپوستی و آکنه و جوش صورت، دخالت دارند.

لیزر تراپی

جوش-زیر-پوستی10

لیزرها روش‌های درمانی هستند که توسط متخصصان، با هدف پیشگیری از آکنه‌های خفیف تا متوسط، به‌کار گرفته می‌شوند، اگرچه دیده شده که درمان خوبی برای آکنه شدید (جوش زیرپوستی) نیز هستند.
لیزرتراپی معمولا بهتر عمل می‌کند و عوارض جانبی کمتری بر روی پوست‌های روشن‌تر دارد و با نور متمرکزی که در پوست نفوذ می‌کند، کار می‌کند. لیزرها اصولا در نواحی ترکیبات حاصل از باکتری‌ها، با عنوان پورفیرین‌ها، عمل می‌کنند. وقتی نور لیزر، پورفیرین‌ها را برمی‌انگیزد، این کار دیواره باکتریایی را از بین برده و به‌گونه‌ای اثربخش، باکتری‌ها را می‌کشد. درمان با لیزر می‌تواند سطوح چربی پوست را نیز کاهش دهد. سطوح پایین‌تر چربی پوست با احتمال وقوع و شدت کمتر آکنه مرتبط است. درنهایت، لیزرها ممکن است دارای خواص ضدالتهابی باشند. از آنجا که آکنه، اصولا یک بیماری التهابی است، کاهش التهاب می‌تواند آکنه را نیز کاهش دهد.









gosh

با افزایش سن، جای جوش‌ها معمولاً واضح‌تر دیده می‌شوند چراکه پوست، کلاژن خود را از دست می‌دهد. کلید انجام درمان موفق، انتخاب بهترین روش درمانی برای هر نوع جای آکنه است. برای مثال، بیماری که جای جوش‌های عمیقی بر روی صورت خود دارد می‌تواند از روش تزریق ژل که باعث افزایش حجم پوست می‌شود برای رفع جای جوش خود استفاده کند. این روش درمانی ممکن است همراه با لیزر درمانی انجام شود.

[alert type=”custom” close=”false” icon=”fa fa-hand-o-left” color=”#000000″ background_color=”#dca8d9″]

قبل از انجام درمان برای از بین بردن جای جوش، مهم است که خود جوش‌ها از بین بروند. ترکیدن جوش‌های جدید می‌توانند باعث ایجاد جای جوش جدید شوند. همچنین وجود جوش در پوست، نشان‌دهنده‌ی وجود التهاب در آن است. التهاب باعث کاهش کارایی روش‌های درمانی از بین برنده‌ی جای جوش می‌شود. برای گرفتن بهترین نتیجه، متخصصین ما در ابتدا پوست شما را معاینه می‌کنند. پس از معاینه، برخی از بیماران متوجه می‌شوند که جای جوش درواقع مشکلی متفاوت از جوش می‌باشد.

در کلینیک تخصصی پوست و موی رازی روش‌های درمانی کارآمد متعددی موجودند. این روش‌های درمانی می‌توانند جای جوش‌های به وجود آمده در پوست که باعث ایجاد گودی شده‌اند را از بین ببرند. همچنین این روش‌های درمانی می‌توانند کاملاً بدون خطر، جای جوش‌های برجسته را نیز از بین ببرند. این روش‌های درمانی عبارت‌اند از لیزر درمانی، جراحی‌های خفیف پوستی و تزریق ژل.

برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه‌ی درمان جوش و از بین بردن جای جوش در کلینیک تخصصی پوست و موی رازی می‌توانید با شماره تلفن‌های 0218833402902188333259 تماس حاصل فرمایید. متخصصین ما بهترین روش درمانی را بعد از معاینه برای شما انتخاب خواهند کرد. 

چه کسانی به‌جای جوش مبتلا می‌شوند؟


هر کسی که به جوش‌های پوستی مبتلا شود، در خطر ابتلا به‌ جای جوش نیز قرار دارد. بااین‌حال پوست هر کس منحصربه‌فرد بوده و نمی‌توان همه‌ی موارد جای جوش را به شکل یکسان مورد درمان قرار داد. بسته به سطح حساسیت پوست، تعداد جوش‌ها و نزدیک بودن آن‌ها به هم می‌توانند خطر ایجاد جای جوش را افزایش دهند. بهترین زمان برای درمان جوش وقتی است که در حال کوچک‌تر شدن است و بهترین فرد برای این کار یک متخصص بورد پوست می‌باشد.

چه عواملی باعث ایجاد جای جوش می‌شوند؟


جوش یا آکنه در اثر مشکلات هورمونی و یا تولید بیش‌ازحد سبوم (نوعی مایع چربی) یا رشد زیاد باکتری‌ها ایجاد می‌شود. سبوم به همراه سلول‌های مرده‌ی پوستی از طریق فولیکول‌ها به‌طرف سطح پوست حرکت کرده و باعث بسته شدن روزنه‌های پوستی می‌شود. جای جوش در همان مکانی ایجاد می‌شود که قبلاً خود جوش وجود داشته است. آکنه ممکن است در انواع مختلفی دیده شود از خفیف تا شدید. در اکثر موارد، موارد شدید جوش صورت باعث ایجاد جای جوش می‌شوند. ازآنجایی‌که هر نوع از جوش صورت منحصربه‌فرد است، رفع جای جوش برای هر فرد به‌صورت شخصی‌سازی‌شده انجام شده و بسته به نیازهای پوست او و شدت جای جوش باقی‌مانده بر روی پوست طراحی می‌شود. همچنین یک رژیم غذایی برای بهبود بافت پوست و درمان جوش های هورمونی و ظاهر آن برای فرد تجویز می‌شود.

انواع جای جوش


  • جوش آتروفیک کم‌عمق با مرزهای نامشخص
  • جوش کم‌عمق با قاعده‌ی پهن که معمولاً مرزهای آن‌ها به‌سختی مشخص شده است.
  • جوش یخ‌شکن مانند، عمیق، باریک و فرورفته، بعضاً به شکل روزنه‌های پوستی درشت شده دیده می‌شوند.

متخصصین ما در هر دو روش درمانی بدون جراحی و عمل جراحی تخصص دارند و می‌توانند با استفاده از این روش‌ها به شما کمک کنند تا جای جوش‌ها را از روی صورت خود پاک کنید.

روش‌های درمانی بدون جراحی


تزریق ژل یا فیلر های پوستی

tazrigh

تزریق ژل ممکن است برای درمان جای جوش آتروفیک و برای پر کردن مناطق فرورفته‌ی پوست مورد استفاده قرار بگیرد. آثار ناشی از این عمل موقتی بوده و درمان باید تکرار شود. استفاده از سیلیکون توسط برخی توصیه می‌شود ولی اکثراً از آن استفاده نمی‌کنند. یک روش درمان سریع جای جوش که بسیار کارآمد نیز هست، استفاده از فراورده‌ی خونی خود فرد (پلاسمای غنی از پلاکت یا پی آر پی) و یا چربی می‌باشد.

آلودرم و فاسیالاتا ازجمله مواد پراستفاده هستند که از یک فرد گرفته شده، فراوری می‌شوند و سپس آن‌ها را به فرد دیگر انتقال می‌دهند. پس‌ازاین که برش‌های ریزی در زیر فرورفتگی‌ها ایجاد شدند، از این مواد به‌عنوان پرکننده‌های پوستی ایجاد می‌شود. این بریدگی‌ها بافت اسکار که نوعی بافت لیفی و سفت است را می‌شکند و آن را شل می‌کند. فیلرها به‌عنوان داربستی عمل می‌کنند که سلول‌های بنیادی بر روی آن‌ها درون رشته‌های کلاژن پیچیده شده و قسمت فرورفته را ترمیم می‌کنند. ازجمله مزایای این فیلرهای بادوام می‌توان به پایین بودن خطر پاسخ بدن و عفونت اشاره کرد. همچنین اخیراً از تزریق بوتاکس به بافت زخم استفاده شده است که این کار می‌تواند باعث نرم شدن این بافت شود. برای زخم‌های ضخیم شده، قبل از استفاده از روش‌های لایه‌برداری شیمیایی از روش لیزر DOT استفاده می‌شود تا بافت زخم نرم‌تر شود.

لایه‌برداری پوست

layebardari

نیدلینگ:

روشی است که در طی آن چندین سوزن برای شکستن بافت اسکار و تحریک تولید کلاژن جدید مورد استفاده قرار می‌گیرند. برای تحت درمان قرار دادن صورت، استفاده از درماپن ازنظر نرم کردن بافت اسکار و جوش صورت نتایج خوبی را به همراه داشته است.

لایه‌برداری لیزری پوست

از طریق تکانه‌های کوتاه پرانرژی، لیزر فراکشنال می‌تواند تولید کلاژن در پوست را تحریک کند. پس از چندین جلسه لیزر درمانی، جای جوش‌های آتروفیک از نظر ظاهری بهبود پیدا می‌کند.

میکرو درم ابریژن

یک روش درمانی غیرتهاجمی که در آن از بلورهای مخصوص و یک دستگاه مکنده برای برداشتن سلول‌های مرده‌ی پوستی استفاده می‌شود. این روش درمانی ممکن است همراه با دیگر روش‌های درمانی برای از بین بردن جای جوش مورد استفاده قرار گرفته و یا برای از بین بردن جای جوش‌های کم‌عمق و خفیف استفاده می‌شود. آثار ناشی از میکرودرم تا زمانی که این عمل با شدت بالا انجام نشود خفیف خواهند بود.

درم ابریژن

یک روش قدیمی برای از بین بردن جای جوش که در آن از یک برس سیمی چرخان برای برداشتن لایه‌ی سطحی پوست استفاده می‌شود. امروزه به دلیل مشکلات عمده‌ی مربوط به رنگ‌دانه‌های پوستی، این روش درمانی به‌ ندرت استفاده می‌شود.

درمان با عمل جراحی

jarahi

برای از بین بردن جای جوش‌های شدیدتر مانند جعبه‌ای و یخ‌شکن مانند، ممکن است لازم باشد تا از عمل جراحی استفاده شود.

پیوند پوست

می‌توان از عمل پیوند پوست برای جایگزینی پوست بافت اسکار استفاده کرد. پیوند پوست که بعضاً برای از بین بردن جای جوش‌های عمیق استفاده می‌شود، بهترین آثار را در نقاط بدون تحرک صورت مانند پیشانی ایجاد می‌کند. برای درمان جای جوش‌های یخ‌شکن مانند، بسته به انتخاب خود فرد می‌توان عمل پیوند پوست را به انجام رساند که معمولاً چند ماه پس از انجام عمل، رد دایره مانند عمل از بین خواهد رفت.

بریدگی

نوعی جراحی خفیف برای درمان جای جوش‌های فرورفته. در این روش از یک تیغ یا سوزن ریز برای ایجاد بریدگی‌هایی کوچکی استفاده می‌شود که این بریدگی‌ها می‌توانند بافت فیبروز اسکار را از هم باز کرده و آن را تخریب کنند. این بریدگی‌ها همچنین فرایند ترمیم زخم را در بدن تحریک کرده و باعث نرم‌تر شدن پوست می‌شوند. معمولاً برای گرفتن بهترین نتیجه، این روش درمانی با دیگر روش‌ها مثل لیزر درمانی به‌صورت هم‌زمان انجام می‌شود.

پیوند چربی

در این روش، از چربی خود بدن برای پر کردن جای زخم فرورفته استفاده می‌شود. این روش خطر پس‌زده شدن پیوند و پاسخ‌های سیستم ایمنی را به صفر می‌رساند چرا که در آن از بافت چربی بدن خود فرد استفاده می‌شود. این روش به‌ندرت به‌ تنهایی انجام شده و در اکثر موارد همراه با روش تزریق پی آر پی (پلاسمای غنی از پلاکت) انجام می‌شود. در برخی از موارد، لخته‌های خونی می‌توانند به‌ عنوان داربستی برای شکل‌گیری رشته‌های کلاژن مورد استفاده قرار بگیرند. در برخی از موارد، پی آر پی باعث می‌شود تا سلول‌های بنیادی بدن به منطقه‌ی آسیب‌دیده فراخوانده شوند.

برداشتن جای جوش

در این روش، بافت زخم بریده شده و برداشته می‌شود. این روش برای افراد مبتلا به‌جای جوش‌های یخ‌شکن مانند و فرورفته توصیه نمی‌شود. البته در برخی از موارد این روش تنها روش ممکن برای درمان جای جوش صورت عمیق و نامنظم می‌باشد.

برای از بین بردن جای جوش روش های دیگری ازجمله سابسیژن، کربوکسی تراپی و … نیز وجود دارد.

چگونه می‌توان از ایجاد جای جوش جلوگیری کرد؟


عموماً، جوش‌های پوستی ردی را به شکل لکه‌های قرمز یا قهوه‌ای به‌جای می‌گذارند ولی این لکه‌ها معمولاً با گذشت زمان از بین می‌روند. ازآنجایی‌که جای جوش در محلی که خود جوش قبلاً وجود داشته است ایجاد می‌شود، فشار دادن و کندن یک جوش فعال فقط خطر ایجاد بافت زخم و جای جوش را بیشتر می‌کند و باعث می‌شود تا جای جوش محسوس‌تر باشد. استفاده از مواد آرایشی و کرم‌های ضد آفتاب بدون روغن نیز برای کاهش میزان چربی پوست توصیه می‌شود. این کار خطر بسته شدن روزنه‌های پوستی و ایجاد جوش را کاهش می‌دهد. پزشک شما نیز ممکن است به شما توصیه کند تا از پمادها و کرم‌های حاوی سالیسیلیک اسید و بنزوئیل پراکسید استفاده کنید. این مواد ازجمله عوامل کاهش‌دهنده‌ی جوش هستند که می‌توانند از وقوع مجدد جوش نیز جلوگیری کنند.

 









1

تغییرات هورمونی می‌تواند باعث بدتر شدن وضعیت جوش‌ها شود. سراسر پوست شما توسط غدد چربی‌ساز که ماده‌ای به نام سبوم تولید می‌کنند، پوشیده شده است. سبوم یک ماده چرب است که بدن شما آن را به طور طبیعی برای نرم کردن مو و پوست تولید می‌کند. جوش‌های هورمونی هنگامی به وجود می‌آیند که این غده‌ها چربی خیلی زیادی تولید می‌کنند و این چربی اضافی با سلول‌های مرده پوست ترکیب می‌شود و فولیکول‌های مو که به غدد چربی متصل هستند را مسدود و چرکین می‌کند.

باکتری‌هایی که به طور طبیعی بر روی سطح پوست شما زندگی می‌کنند، می‌توانند فولیکول‌های مسدود شده را عفونی کرده و باعث بروز یک واکنش التهابی توسط سیستم ایمنی بدن شوند. این واکنش باعث می‌شود که مجموعه‌ای از هورمون‌ها به نام آندروژن‌ها از جمله تستوسترون، غده‌های چربی را تحریک کنند تا بزرگ شوند و چربی بیشتری تولید کنند. افزایش اندازه و چربی این غده‌ها احتمال بروز جوش‌های هورمونی را بیشتر می‌کند. اگرچه آندروژن‌ها به عنوان یک هورمون مردانه شناخته می‌شوند، اما هم زنان و هم مردان، این هورمون را در بدن خود دارند. جوش‌های هورمونی عارضه بسیار شایعی هستند و در حدود 80% از جوانان بین 11 تا 30 سال را درگیر می‌کنند.

نوجوانان شایع‌ترین گروه از افرادی هستند که با مشکل جوش‌های هورمونی درگیر هستند، اما متخصصین پوست دریافته‌اند که شیوع جوش‌های هورمونی یا جوش‌های ناشی از بلوغ در زنان و مردان در دهه‌های 20، 30، 40 و حتی 50 سالگی از سنشان در حال افزایش می‌باشد.

با وجود آنکه هیچ درمان منحصر به فرد و قطعی که برای همه افراد مبتلا به جوش‌های هورمونی مناسب باشد وجود ندارد، اما متخصصین ما در کلینیک تخصصی پوست و موی رازی می‌توانند درمان‌های اختصاصی و متناسب با شرایط هر بیمار را برای کنترل جوش‌های هورمونی و به حداقل رساندن احتمال بروز آنها در آینده توصیه کنند. هورمون درمانی یکی از روش‌های رایج برای درمان ایمن و مؤثر جوش‌های هورمونی در زنان می‌باشد. معمولاً بعد از درمان جوش‌ها، در کلینیک تخصصی پوست و موی رازی مرحله بعد، درمان و از بین بردن جای جوش‌ها از صورت و بدن است که بدین منظور روش‌های مختلفی مانند لیزر فرکشنال، لایه‌برداری پوست و میکرودرم توسط متخصصین ما به کار گرفته می‌شود.

جهت کسب اطلاعات بیشتر درباره روش‌های درمان متخصصین ما، مطرح کردن سؤالات خود یا رزرو نوبت می‌توانید شماره‌های 02188334029 02188333259 با همکاران ما تماس حاصل نمایید.

انواع آکنه هورمونی


جوش‌های دوران بلوغ

2

آکنه هورمونی عمدتاً در دوران بلوغ که تغییرات زیادی در میزان هورمون‌های شما اتفاق می‌افتد، به وجود می‌آید. در دوران بلوغ به موازات رشد و نمو جسمی، میزان هورمون تستوسترون هم در پسران و هم در دختران افزایش پیدا می‌کند. افزایش مقدار این هورمون منجر به تحریک تولید چربی اضافه و انباشته شدن فولیکول‌های مو توسط این چربی‌ها می‌شود. همچنین بالا رفتن مقدار این هورمون‌ها باعث ضخیم شدن لایه پوشاننده سطح داخلی فولیکول‌های مو می‌شود و به این ترتیب منافذ پوست و مو به راحتی مسدود می‌شوند. متأسفانه این چربی‌ها را نمی‌توان با شستشوی عادی پوست تمیز کرد و حتی تلاش برای تمیز کردن نیز می‌تواند باعث زخم شدن و باقی ماندن جای زخم در صورت شود که به کمک روش هایی همچون هیدرودرمی، میکرودرم ، میکرونیدلینگ و … می توان آنها را از بین برد. جوش‌های هورمونی بیشتر در صورت، کمر و سینه ظاهر می‌شوند. اغلب جوش‌هایی که در زمان بلوغ به وجود می‌آیند، تا اواسط دهه 20 سالگی تقریباً به طور کامل برطرف می‌شوند.

جوش‌های هورمونی در زنان

4

جوش‌های هورمونی فقط یک مشکل برای نوجوانان و جوانان نیست. بسیاری از بزرگسالان نیز در سنین 30 سالگی و حتی بالاتر از این جوش‌ها رنج می‌برند. در مورد زنان این جوش‌ها در اغلب موارد به دلیل نوسان طبیعی مقدار هورمون‌ها که در مراحل مختلف زندگی اتفاق می‌افتد، به وجود می‌آیند. جوش‌های ناشی از این تغییرات هورمونی عمدتاً در ناحیه پایین صورت (خط فک، گردن، چانه، دهان) و خط رویش مو ظاهر می‌شوند.

جوش در دوره عادت ماهانه

جوش‌های پریودی در خانم‌ها در اثر تغییر در میزان هورمون‌های زنانه استروژن و پروژسترون در طول دوره عادت ماهانه آنان اتفاق می‌افتد. در واقع در طول دوره عادت ماهانه، نسبت مقدار این هورمون‌ها به تستوسترون در بدن شما تغییر می‌کند و همین تغییرات عامل به وجود آمدن آکنه می‌شود. شدت جوش‌های پریودی نیز ممکن است متناسب با زمان این دوره به صورت چرخه‌ای، کم و زیاد شود. یعنی تعداد این جوش‌ها دقیقاً قبل از شروع دوره پریودی به طور چشمگیری زیاد می‌شود.

زنانی که وارد دوره یائسگی می‌شوند نیز ممکن است به دلیل تغییرات دیرهنگام در میزان هورمون‌های خود دچار آکنه‌های هورمونی شوند.

بارداری

50% از زنانی که در دوران بارداری دچار جوش‌های هورمونی می‌شوند، معمولاً این عارضه را در 3 ماهه اول از دوران بارداری خود تجربه می‌کنند. زیرا در این مقطع از دوران بارداری، مقدار هورمون‌ها بخصوص هورمون پروژسترون که عامل تحریک ترشح چربی در پوست است، به طور محسوسی بالا می‌رود و همین عامل باعث ایجاد آکنه می‌شود.

قرص‌های ضدبارداری

قرص‌های ضدبارداری ترکیبی که حاوی هر دو هورمون استروژن و پروژستین هستند، می‌توانند در مقابله با جوش‌های هورمونی تأثیر داشته باشند. ترکیب این هورمون‌ها باعث کاهش مقدار هورمون آندروژن و در نتیجه کاهش تولید چربی توسط غدد چربی‌‌ساز می‌شود. از طرفی اگر شما به طور مرتب قرص‌های ضدبارداری مصرف می‌کنید و ناگهان مصرف آن را قطع کنید، ممکن است پیدایش جوش‌های هورمونی نیز در شما شروع شود. زیرا قبلاً هورمون‌هایی که در این قرص‌ها وجود داشت، مانع از بروز علائم جوش‌های هورمونی در شما می‌شد.

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک

5

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک باعث فعالیت بیش از حد تخمدان‌های شما و تولید هورمون تستوسترون به مقدار بیشتر از حد طبیعی می‌شود و این عامل، تولید چربی توسط غدد چربی در پوست را افزایش می‌دهد. بسیاری از زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک دوره قاعدگی نامنظمی دارند و یا اصلاً عادت ماهیانه ندارند. فقدان چرخه کم و زیاد شدن مقدار این هورمون باعث می‌شود که این بیماران به طور مداوم از جوش‌های هورمونی رنج ببرند. اگر آکنه‌های شما با علائم دیگری از قبیل موهای زائد فراوان در صورت، قاعدگی نامنظم و لکه‌های کچلی همراه باشد، احتمالاً ناشی از سندرم تخمدان پلی‌کیستیک است.

روش‌های درمانی


روش درمان جوش‌های هورمونی به علت به وجود آمدن و شدت این جوش‌ها بستگی دارد. جوش‌های هورمونی ممکن است به درمان‌ها و داروهای بدون نسخه‌ای که به طور معمول برای آن عرضه می‌شود، جواب ندهند. در این صورت چند روش درمانی دیگر وجود دارد که پزشک می‌تواند جهت کنترل این جوش‌ها برای شما تجویز کند. معمولاً ترکیبی از درمان‌های موضعی (لوسیون‌ها، کرم‌ها یا ژل‌هایی که روی پوست مالیده می‌شود) و قرص‌های آنتی‌بیوتیک برای این منظور خیلی خوب جواب می‌دهد. تمامی گزینه‌های درمانی برای جوش‌های هورمونی ممکن است تا چند ماه و گاهی اوقات تا یک سال طول بکشد تا نتایج آن مشخص شود. بنابراین بسیار اهمیت دارد که صبور باشید و حتی اگر نتایج فوری از این درمان‌ها نگرفتید، آن را رها نکنید تا به نتیجه مورد انتظار برسید.

درمان‌های موضعی


  • بنزوئیل پراکسید یک عامل کراتولیتیک است که خواص ضدباکتری دارد و تعداد باکتری‌ها موجود بر روی پوست را کاهش می‌دهد و احتمال بروز التهاب و عفونت‌های باکتریایی را کمتر می‌‌کند.
  • رتینوئیدها از طریق لایه‌برداری و حذف سلول‌های مرده پوست، مانع از انباشته شدن آنها در فولیکول‌های مو می‌شوند.
  • آنتی‌بیوتیک‌های موضعی، باکتری‌های موجود بر روی پوست که عامل عفونت و مسدود شدن فولیکول‌های مو هستند را از بین می‌برند.
  • آزلائیک اسید، باکتری‌ها را از بین می‌برد و سلول‌های مرده پوست را حذف می‌کند. در مقایسه با بنزوئیل پراکسید و رتینوئیدها، این دارو می‌تواند اثر تحریک‌کنندگی کمتری بر روی پوست داشته باشد و به همین دلیل به عنوان داروی جایگزین برای افرادی که نسبت به آن داروها حساسیت دارند، تجویز می‌شود.

سایر روش‌های درمانی


  • قرص‌های آنتی‌بیوتیک از طریق کاهش تعداد باکتری‌ها در کاهش آکنه‌های هورمونی تأثیر مثبت دارند. انواع مختلفی از قرص‌های آنتی‌بیوتیک برای رفع آکنه وجود دارد که نوع مناسب آن بسته به اینکه شما باردار باشید یا کودک شیرخوار داشته باشید یا خیر، برایتان تجویز می‌شود.
  • ایزوترتینوئین یک داروی رتینوئید خوراکی است که از طریق متعادل کردن میزان تولید چربی و کاهش تعداد باکتری‌ها بر روی سطح پوست، مانع از مسدود شدن فولیکول‌های پوست می‌شود. همچنین این دارو شدت واکنش‌های التهابی توسط پوست را کاهش می‌دهد. اما ایزوترتینوئین فقط برای موارد خیلی شدید آکنه‌های هورمونی تجویز می‌شود، زیرا مصرف این دارو عوارض جانبی نامطلوبی به دنبال دارد. این دارو برای زنان باردار و مادران شیرده به هیچ وجه مناسب نیست.
  • در زنانی که از آکنه‌های هورمونی رنج می‌برند، اصلاح اختلالات هورمونی می‌تواند به تسکین علائم این عارضه کمک کند. پزشکان معمولاً مصرف ترکیبی از قرص‌های ضدبارداری خوراکی را برای این زنان تجویز می‌کنند. به این ترتیب حتی در صورتی که این خانم‌ها از نظر جنسی خیلی فعال نباشند، مصرف این قرص‌ها می‌تواند مانع از بروز جوش‌های هورمونی در آنان شود. اما برای این منظور باید حتماً از قرص‌های ترکیبی استفاده شود، زیرا گاهی اوقات قرص‌های پروژسترون به تنهایی می‌تواند باعث بدتر شدن جوش‌های هورمونی شود.
  • کو- سیپریندیول یک درمان هورمونی دیگر است که از طریق کاهش میزان تولید چربی در پوست عمل می‌کند. از این دارو می‌توان برای درمان موارد شدید آکنه‌های هورمونی که داروهای آنتی‌بیوتیک تأثیری بر آنها نداشته است، استفاده کرد.








josh

آکنه یا جوش شایع‌ترین بیماری مزمن پوستی است که باعث ایجاد ضایعات و لکه‌های پوستی و همچنین چرب شدن پوست صورت، قفسه سینه و کمر می‌شود که می‌تواند به دلیل وجود منافذ آلوده‌ی پوستی باشد. اگر چه این عارضه بیشتر جوانان را تحت تأثیر قرار می‌دهد اما مخصوص سن خاصی نیست. آکنه ولگاریس یک اصطلاح پزشکی برای جوش و آکنه است.

/p>

هرگز آکنه را برای مدت طولانی بدون درمان رها نکنید. متخصصین پوست در کلینیک تخصصی پوست و موی رازی، با توجه به مشخصات پوست بیمار یک رژیم درمانی- پزشکی مؤثری مخصوص او ارائه می‌دهند. ما در کلینیک زیبایی رازی گزینه‌های درمانی زیر را پیشنهاد می‌کنیم:

  • داروهای موضعی
  • داروهای خوراکی
  • روش‌های درمانی جایگزین

روش‌های درمانی برای پوست‌های مختلف متفاوت هستند. به منظور یافتن روش درمانی مناسب، مشاوره با پزشک ضروری است. شماره‌های 02188334029 02188333259 به منظور دریافت مشاوره یا رزرو نوبت در اختیار شما عزیزان هستند

انواع آکنه یا جوش


j5

جوش‌های صورت و بدن به دو دسته اصلی جوش‌های غیرالتهابی و جوش‌های التهابی تقسیم می‌شوند که باز هر دسته‌بندی شامل انواع مختلفی از جوش‌ها با خصوصیات متفاوت هستند:

  • جوش‌های غیرالتهابی: این نوع جوش شامل کومدون‌های ریز یا جوش‌های زیرپوستی، جوش‌های سرسیاه، جوش‌های میلیا یا سفید زیرپوستی و برآمدگی‌های پوستی است. این نوع جوش باعث قرمزی و یا درد و ناراحتی نمی‌شود اما در صورتی که درمان نشود ممکن است ملتهب شود.
  • جوش‌های التهابی: جوش‌های چرکی و التهابی باعث قرمزی، تورم و التهاب می‌شوند و شامل کومدون‌های ریز، جوش‌های سرسیاه، جوش‌های میلیا، جوش کورک و جوش‌های چرکی هستند. ظهور جوش‌های کیسه‌ای زیرپوستی نیز در شمار جوش‌های التهابی قرار دارد. شدت جوش‌های التهابی متفاوت از یکدیگر است؛ جوش کیسه‌ای زیرپوستی، شدیدترین نوع آنها است.

عارضه‌های مربوط به جوش؛ تجمع رنگدانه‌ها و باقی ماندن جای زخم

بیمارانی که روی پوست خود جوش دارند، ممکن است گونه‌هایی از تجمع رنگدانه‌ها در بافت‌ها، تغییر رنگ و باقی ماندن جای زخم را تجربه کنند. سایر عارضه‌ها مربوط به جوش‌ها ممکن است شامل تغییر رنگ و پیدایش لکه‌های قرمزرنگی باشد که اغلب بعد از درمان جوش‌ها روی پوست باقی می‌مانند.

علت جوش و آکنه صورت


برخلاف آنچه اکثر افراد فکر می‌کنند، جوش زدن پوست ناشی از رعایت شرایط بهداشتی و یا مشکلات مربوط به رژیم غذایی نیست. این عارضه می‌تواند ناشی از عوامل ژنتیکی باشد. جوش زدن هم در زنان و هم در مردان ناشی از تحریک‌های هورمونی  است؛ مانند هورمون تستسترون که تولید سبیوم از غدد چربی موجود در فولیکول‌های کوچک مو را افزایش می‌دهد و این باعث چرب شدن پوست و تشکیل لکه‌های پوستی می‌شود.

همچنین اگر مسیرهای منتهی به سطح پوست مسدود شوند، منافذ پوستی آلوده و ملتهب می‌شوند که این منجر به ایجاد برآمدگی‌های قرمز، متورم و چرکی روی پوست می‌شود. با این حال یافته‌های فوق لزوماً بدین معنی نیست که هر شخصی که پوستش جوش می‌زند، سطح هورمون تستسترون او بیش از حد بالا است. ممکن است زنان در طول دوره قاعدگی و بارداری دچار جوش و آکنه شوند که این به دلیل عدم تعادل هورمونی است.

علائم جوش


جوش و آکنه به سادگی ظهور یک برآمدگی روی پوست نیست؛ جوش چندین علامت و نشانه دارد مانند موارد زیر:

  • وجود دانه‌های سرسیاه
  • پوسته پوسته شدن برآمدگی روی پوست
  • وجود کیست‌های زیرپوستی
  • وجود جوش کورک‌های قرمز و برآمدگی‌ها روی پوست
  • وجود چرک‌دانه‌ها
  • قرمزی در اطراف برآمدگی‌های روی پوست
  • زخم شدن پوست
  • وجود دانه‌های سرسفید

نواحی از بدن که احتمال جوش زدن در آنها بیشتر است عبارتند از:

  • صورت: جوش صورت تقریباً برای تمام افراد رخ داده است.
  • کمر: تقریباً 50 درصد بیماران، جوش روی کمر را تجربه کرده‌اند.
  • قفسه سینهاز هر 6 بیمار، یکی از آنها جوش زدن روی پوست سینه را تجربه کرده است.

درمان جوش


داروهای موضعی

این محصولات زمانی خیلی خوب عمل می‌کنند که 15 دقیقه بعد از شستشو، روی پوست خشک و تمیز اعمال شوند. ممکن است در طول چند هفته‌ی اول، تأثیری روی پوست خود مشاهده نکنید و حتی ممکن است در ابتدای درمان جوش صورت از این محصولات، متوجه تحریکات پوستی مانند قرمزی، خشکی و لایه لایه شدن پوست شوید.ممکن است پزشک برای به حداقل رساندن عوارض جانبی، دستورالعمل‌هایی را به شما پیشنهاد کند؛ مانند افزایش تدریجی در میزان داروی مصرفی، شستن داروها بعد از گذشت یک مدت زمان مشخص و یا تغییر دارو و استفاده از نوعی داروی دیگر.شایع‌ترین داروهای تجویزی موضعی برای درمان جوش عبارتند از:

  • رتینوئیدها: این محصول در قالب کرم، ژل و لوسیون عرضه شده است. داروهای رتینوئید از ویتامین A مشتق شده‌اند و شامل ترتیینوئین، آداپالن و تازاروتن می‌شوند. شما باید این دارو را در موقع شب مصرف کنید؛ در ابتدا به صورت سه بار در هفته و سپس به صورت روزانه. این دارو با جلوگیری از بیرون زدن فولیکول‌های مو، جوش را درمان می‌کند.
  • آنتی‌بیوتیک‌ها :این داروها با از بین بردن باکتری‌های اضافی و کاهش قرمزی پوست، جوش را درمان می‌کنند. برای چند ماه ابتدایی شروع درمان، ممکن است شما رتینوئید و آنتی‌بیوتیک را با هم مصرف کنید؛ آنتی‌بیوتیک را در صبح و رتینوئید را در شب مصرف کنید. آنتی‌بیوتیک‌ها اغلب با بنزوئیل پراکسید ترکیب می‌شوند تا احتمال مقاومت نسبت به آنتی‌بیوتیک کاهش یابد. نمونه‌هایی از آن‌ها عبارتند از کلیندامایسن با بنزوئیل پراکسید و اریترومایسن با بنزوئیل پراکسید.
  • داپسون (با نام تجاری Aczone): این ژل زمانی بسیار مؤثر است که با رتینوئید موضعی ترکیب شود. قرمزی و خشکی پوست ازجمله عوارض جانبی استفاده از این دارو هستند.

داروهای خوراکی

  • آنتی‌بیوتیک‌ها: برای درمان جوش های صورت متوسط تا شدید به آنتی‌بیوتیک‌ها نیاز است تا میزان باکتری‌ها را کاهش دهند و با التهاب مبارزه کنند. ازجمله آنتی‌بیوتیکی که برای درمان جوش مورد استفاده قرار می‌گیرد تتراسایکلین‌هایی مانند مینوسیکلین و داکسی سیکلین است.پزشک به محض اینکه علائم شما شروع به بهبود یافتن نمود و یا اینکه روشن شد که این داروها نمی‌توانند جوش‌های شما را درمان کنند (معمولاً در عرض سه تا چهار ماه)؛ به احتمال زیاد داروها را به صورت تدریجی کاهش خواهد داد. کاهش تدریجی با کاهش مصرف غیرضروری این داروها در یک مدت زمان طولانی، به پیشگیری از مقاومت نسبت به آنتی‌بیوتیک کمک می‌کند.احتمالاً شما آنتی‌بیوتیک‌های موضعی و خوراکی را با هم مصرف می‌کنید. مطالعات نشان داده است که استفاده از بنزوئیل پراکسید موضعی همراه با آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی، ممکن است احتمال مقاومت نسبت به آنتی‌بیوتیک را کاهش دهد. ممکن است مصرف آنتی‌بیوتیک باعث بروز عوارض جانبی مانند ناراحتی معده و سرگیجه شود. این داروها همچنین حساسیت پوست نسبت به نور خورشید را افزایش می‌دهند. آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توانند باعث تغییر رنگ دندان‌ها شوند. همچنین اگر زنی در طول دوره بارداری تتراسایکلین مصرف کند، رشد استخوان کودکش کاهش می‌یابد.
  • داروهای ضدبارداری ترکیبی: این قرص‌های ترکیبی خوراکی در درمان جوش زنان و دختران نوجوان مفید هستند. سازمان غذا و دارو سه محصولی که ترکیبی از استروژن و پروژسترون هستند (Ortho Tri-Cyclen، Estrostep و Yaz) را مورد تأیید خود قرار داده است. شایع‌ترین عوارض جانبی این داروها عبارتند از سردرد، حساسیت سینه‌ها، تهوع، افزایش وزن و خونریزی. یکی از عوارض بالقوه‌ی جدی، افزایش نسبی خطر لخته شدن خون است.
  • عناصر ضد آندروژندر صورتی که آنتی‌بیوتیک‌ها نتوانند جوش‌ها را درمان کنند، می‌توان داروی اسپیرونولاکتون (آلداکتون) را برای زنان و دختران نوجوان در نظر گرفت. این دارو با خنثی کردن اثر هورمون آندروژن بر غدد چربی، تأثیرگذار خواهد بود. عوارض جانبی احتمالی شامل حساسیت سینه‌ها، دوره‌های قاعدگی دردناک و ذخیره پتاسیم است.
  • ایزوترتینوئین: این دارو برای افرادی که به صورت شدیدی روی پوست خود جوش دارند، تجویز می‌شود. ایزوترتینوئین (Amnesteem، Claravis و Sotret) دارویی بسیار قوی است و برای افرادی که با روش‌های درمانی دیگر درمان نشده‌اند کاربرد دارد.

ایزوترتینوئین بسیار مؤثر است؛ اما به دلیل عوارض جانبی بالقوه‌ی آن، پزشکان باید در تجویز آن برای بیماران بسیار دقت کنند. جدی‌ترین عوارض جانبی مصرف این دارو عبارتند از کولیت اولسراتیو، افزایش خطر افسردگی و خودکشی و نقص‌های مادرزادی شدید. در حقیقت، ایزوترتینوئین عوارض جانبی جدی به دنبال دارد که برای زنانی که در سن باروری هستند بسیار خطرناک است.

روش‌های درمانی جایگزین

این روش‌های درمانی را می‌توان به تنهایی و یا همراه با مصرف دارو، دنبال کرد.

  • لایت تراپی (نوردرمانی): انواع روش‌های درمانی بر پایه‌ی نور، با موفقیت همراه هستند؛ اما برای تعیین روش مناسب، منبع نور و دوز موردنیاز نور باید با یک متخصص مشورت کنید. نوردرمانی باکتری‌هایی که باعث التهاب جوش‌ها می‌شوند را مورد هدف قرار می‌دهد. برخی از انواع روش‌های نوردرمانی در مطب پزشک انجام می‌شوند.
  • لایه‌برداری شیمیایی: این روش با استفاده مکرر از یک محلول شیمیایی مانند اسید سالیسیلیک انجام می‌شود. این روش در صورتی که با دیگر روش‌های درمان جوش به جز رتینوئیدهای خوراکی، ترکیب شود بسیار مؤثرتر خواهد بود. لایه‌برداری شیمیایی برای افرادی که در حال مصرف رتینوئیدهای خوراکی هستند توصیه نمی‌شود، زیرا ترکیب این دو روش با هم می‌تواند به طور قابل‌توجهی باعث تحریک پوست شود.
  • بیرون آوردن جوش‌های سرسفید و سرسیاه: متخصص پوست با استفاده از ابزار خاصی، به آرامی جوش‌های سرسیاه و سرسفیدی که با داروهای موضعی پاک نشده‌اند را از بین می‌برد. ممکن است این روش باعث زخم شدن پوست شود.
  • تزریق استروئید: ضایعات ندولر و کیستیک را می‌توان با تزریق مستقیم داروی استروئید به آنها درمان کرد. این روش بدون ایجاد زخم و بیرون آوردن جوش، ظاهر جوش‌ها را بهبود می‌بخشد. ازجمله عوارض جانبی این روش عبارتند از نازک و روشن شدن پوست و ظهور رگ‌های خون کوچک در ناحیه‎‌ی درمان شده.

درمان جای جوش

روش‌های که برای کاهش جای زخم ناشی از جوش مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارتند از:

  • ژل‌های تزریقی: تزریق پرکننده‌هایی مانند کلاژن و یا چربی به زیر پوست و به تورفتگی‌هایی که در جای جوش ایجاد شده‌اند می‌تواند باعث پر کردن و یا کشیده شدن پوست شود. این کار باعث می‌شود جای جوش کمتر قابل توجه باشد.
  • لایه‌برداری شیمیایی: اعمال اسیدهای قوی به پوست، لایه‌ی رویی پوست را از بین می‌برد و جای جوش‌های عمیق را بهبود می‌بخشد.
  • درم ابریژن این روش معمولاً برای جای جوش‌های بسیار شدید توصیه می‌شود.
  • لیزر: این روش سطح پوست را به نوعی بازسازی می‌کند.
  • لایت تراپی (نوردرمانی): لیزرهای خاصی وجود دارند که پالس‌های نوری و امواج رادیوفرکوئنسی ایجاد می‌کنند که به لایه اپیدرم پوست صدمه‌ای نمی‌رسانند. این لیزرها را می‌توان برای درمان جای جوش مورد استفاده قرار دارد.
  • جراحی پوست: پزشک با استفاده از روشی به نام برش پانچ، جای جوش را برش می‌دهد و سپس با بخیه یا پیوند پوست، حفره‌ی ناشی از جای جوش را ترمیم می‌کند.

 









1

بیماری پوستی صدف یا پسوویازیس یک نوع شرایط التهابی پوستی غیر واگیردار است. علائم این بیماری شامل ایجاد لکه‌های قرمز فلس مانند، احساس خارش، و ورقه شدن پوست است. در اکثر مواقع این بیماری ناحیه سر، آرنج و زانوها را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد، اما امکان مشاهده این علائم در تمام نقاط بدن وجود دارد. تا کنون درمان مشخص برای این بیماری پیدا نشده، اما کنترل کامل آن با استفاده از روش‌های درمان خاص امکان‌پذیر است.

برای بیماری پوستی صدف یا پسوویازیس روش‌های درمان متعدد وجود دارد. برخی از این روش‌ها تکثیر سلول‌های جدید پوستی را آهسته می‌کند، در حالی که سایر روش‌ها به رفع خارش و خشکی پوست کمک می‌کنند. متخصصین ما در کلینیک تخصصی پوست و موی رازی با بررسی شرایط بیمار از یک برنامه درمان مناسب برای وی بر اساس مقدار عارضه پوستی، موقعیت آن در بدن، سن فرد، سطح سلامت، و سایر عوامل مانند آن استفاده می‌کنند. توجه داشته باشید همیشه پیدا کردن روش درمان مناسب برای این بیماری ساده نیست. در واقع گاهی اوقات روشی که برای یک مدت زمان مشخص از اثربخشی برخوردار است، با گذشت زمان تاثیر خود را از دست می‌دهد. به همین خاطر پزشک ممکن است یک روش درمان را بر روی بیمار امتحان کرده و سپس روش درمان خود را عوض کند یا ترکیبی از روش‌های درمان را برای رفع مشکل مورد استفاده قرار دهد. در کلینیک تخصصی پوست و موی رازی بعد از درمان بیماری پوستی صدف گام بعدی از بین بردن جای اسکار بیماری از روی پوست است. به این منظور نیز روش‌های مختلفی وجود دارد که بر اساس شدت اثر بیماری، رنگ پوست بیمار و اهداف درمان بهترین روش برای هر بیمار انتخاب می‌شود.
جهت کسب اطلاعات کامل در زمینه درمان بیماری صدف و سایر بیماری‌های پوستی می‌توانید با مشاورین ما از طریق شماره‌های 02188334029 02188333259 تماس حاصل نمایید.

بررسی کلی


22

33

 بیماری پوستی صدف یا پسوویازیس یک بیماری غیر واگیردار است که برای تمام عمر با فرد باقی مانده و در حدود 2 تا 3 درصد افراد را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد. افراد مبتلا به این بیماری دچار لکه‌های خشکی ضخیم و قرمز بر روی پوست خود می‌شوند. پسوویازیس به احتمال زیاد ریشه فامیلی دارد، اما امکان مشاهده آن در نتیجه برخی عوامل خاص همچون استرس احساسی، وارد شدن آسیب به پوست، عفونت، و نیز مصرف برخی داروهای خاص نیز وجود دارد. به هر حال، تا کنون علت دقیق ابتلا به این بیماری شناسایی نشده است، اما به نظر می‌رسد این بیماری با خطای عملکرد سیستم ایمنی بدن ارتباط دارد.

چه افرادی در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند؟


بیماری پوستی صدف یا پسوویازیس می‌تواند در هر سنی ایجاد شود، اما معمولاً ابتلا به این بیماری در افراد بین سنین 15 تا 25 سال تشخیص داده می‌شود. در حدود 30 درصد افراد مبتلا به این بیماری با ایجاد شرایط مشابه در یک عضو از خانواده خود مواجه هستند. این بیماری مردان و زنان را بطور مشابه تحت تاثیر قرار می‌دهد و خانم‌ها در سنین پایین‌تر به این بیماری مبتلا می‌شوند. همان‌طور که قبلاً بیان شد، مصرف برخی داروهای خاص می‌تواند با عود این بیماری ارتباط داشته باشد. این داروها عبارت از مسدود کننده‌های بتا، داروهای ضد التهاب غیر استروئید (مثل ایبوپروفن و ناپروکسین)، لیتیم، داروهای ضد مالاریا، و داروهای استروئید خوراکی هستند. تقریباً 10 تا 30 درصد افراد مبتلا به پسوویازیس به بیماری آرتریت پسوریاتیک نیز مبتلا می‌شوند. آرتریت پسوریاتیک یک نوع آرتروز التهابی است که باعث دردناک و متورم شدن مفاصل بدن می‌شود.

علائم و نشانه‌ها


4

جراحت‌های ناشی از این بیماری به صورت لکه‌های قرمز و برآمده بر روی پوست قابل مشاهده بوده و گاهی اوقات سر این لکه‌ها به رنگ نقره‌ای یا خاکستری می‌باشد. این لکه‌ها اکثر مواقع در ناحیه آرنج‌ها، زانوها، کمر، باسن، و سر مشاهده شده و معمولاً هر دو طرف بدن را تحت تاثیر خود قرار می‌دهند. علاوه بر این نقاط خاص بدن که تحت سایش یا مالش قرار دارند، به احتمال بیشتر دچار علائم این بیماری می‌شوند. اکثر افراد به خاطر این بیماری احساس خارش در ناحیه آسیب دیده دارند، در حالی که برخی افراد نیز ممکن است احساس خارش در نقاط آسیب دیده پوست خود نداشته باشند. پسوویازیس را به می‌توان در گروه‌های زیر درجه‌بندی کرد:

  • خفیف: ایجاد علائم محدود، پخش و کوچک بر روی پوست که در حدود دو سوم افراد مبتلا به این بیماری را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد.
  • متوسط: ایجاد علائم بیماری در بخش‌های وسیع‌تر از بدن که گاهی اوقات بر وضعیت مفاصل تاثیر می‌گذارد.
  • شدید: بخش عمده پوست در این حالت تحت تاثیر قرار گرفته و این وضعیت برای عملکرد مفاصل مشکل ایجاد می‌کند.
    گاهی اوقات ناخن‌ها نیز می‌توانند تحت تاثیر این بیماری قرار گیرند. در حقیقت این بیماری می‌تواند حفره‌ها یا برآمدگی‌های خفیف در پوست ایجاد کرده، باعث ایجاد لکه‌های قهوه‌ای بر روی پوست شده و جدا شدن ناخن از بافت انگشت را به همراه داشته باشد (اونیکولیز یا بالا آمدن ناخن).

توصیه‌های خود مراقبتی


به خاطر اینکه پسوویازیس مشکلی است که برای تمام عمر با فرد باقی مانده و درمان مشخصی برای آن وجود ندارد، هدف از درمان در این شرایط کاهش جراحت‌های ایجاد شده در نتیجه بیماری و بهبود علائم آن همچون احساس خارش و التهاب است. در این رابطه می‌توان به توصیه‌های زیر توجه کرد:

  • حمام گرفتن روزانه برای کمک به پاک کردن بخش خشک شده از جراحت و مرطوب شدن پوست. در این زمان لازم است از صابون‌های قوی استفاده نشده و این صابون‌ها با موارد سازگارتر با پوست جایگزین گردند.
  • استفاده از مرطوب کننده بر روی تمام ناحیه دچار پسوویازیس پس از شستشو یا حمام کردن. استفاده از مرطوب کننده‌های مبتنی بر روغن در این شرایط می‌تواند اثربخشی بیشتر در حفظ سطح آب پوست در مقایسه با مرطوب کننده‌های مبتنی بر آب داشته باشد.
  • مصرف کرم هیدروکورتیزون (5/0 یا 1%) به منظور کاهش احساس خارش و قرمزی جراحت‌های پوستی. این کرم را می‌توان بدون نسخه پزشک از داروخانه‌ها تهیه کرد.
  • مصرف محصولات حاوی اسید سالیسیلیک به منظور کمک به نرم شدن پوست و پاک شدن جراحت‌های سفت شده. برای مثال در این رابطه می‌توان از شامپوها، شوینده‌ها و پمادها نام برد.
  • قرار گرفتن به مقدار کم در معرض نور خورشید. برای مثال انجام این کار به مدت 10 تا 15 دقیقه برای 2 یا 3 بار در هفته می‌تواند برای بیمار مفید باشد. به هر حال در این حالت می‌بایست از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور خورشید خودداری شده و از پوست سالم در برابر نور خورشید حفاظت شود.

این بیماری همچنین می‌تواند با افزایش خطر ابتلا به سرطان پوست غیر ملانومی و لنفوم ارتباط داشته باشد. به همین دلیل، معاینه پوست به صورت ماهانه توسط خود فرد و ملاقات منظم با پزشک می‌تواند از نقش با اهمیت در کنترل این مشکل برخوردار باشد.
چه زمان لازم است از مراقبت‌های پزشکی استفاده شود
در صورت ابتلا به پسوویازیس شدید یا در مواردی که روش‌های خود مراقبتی نتواند برای این بیماری مفید باشد، لازم است در ارتباط با بیماری با پزشک ملاقات شود.

درمان


5

امروزه انواع مختلفی از روش‌ها و اقدامات برای کنترل علائم بیماری پسوویازیس مورد استفاده قرار می‌گیرند. برای موارد خفیف یا متوسط این بیماری، داروهایی که بطور مستقیم بر روی پوست قرار می‌گیرند (داروهای موضعی) شامل موارد زیر هستند:

  • درمان اصلی برای پسوویازیس استفاده از داروهای موضعی استروئید است که به صورت کرم یا پماد موجود می‌باشد. به این منظور کرم‌های استروئید موضعی قوی برای بدن یا سر استفاده شده و کرم‌های موضعی ضعیف برای صورت و نقاط حساس پوست استفاده می‌شوند. علاوه بر این بیمار می‌تواند از محلول‌ها یا مایع استروئید نیز در ناحیه سر خود استفاده کند. استفاده از این دارو می‌بایست به 1 تا 4 هفته در هر بار محدود شود، زیرا استفاده طولانی مدت از استروئید می‌تواند علائم کشیدگی و نازک شدن پوست را برای فرد به همراه داشته باشد.
  • کلسیپوتریول (دایونکس) یکی از مشتقات ویتامین D است که عملکرد آن به خوبی داروهای استروئید بوده و حتی در هنگام استفاده به همراه داروهای استروئید موضعی از اثربخشی بالاتر برخوردار می‌باشد.
  • تازاروتن (تازوراک) یک نوع کرم مبتنی بر ویتامین A است که در موارد ابتلا به پسوویازیس ممکن است برای فرد بیمار تجویز شود. مصرف این دارو برای خانم‌هایی که در سنین بارداری قرار دارند می‌بایست تحت نظارت پزشک به منظور جلوگیری از بارداری در طول دوره مصرف این دارو انجام شود، زیرا مصرف این دارو می‌تواند باعث نقص جنین شود.
  • داروهای موضعی سرکوب کننده سیستم ایمنی همچون تاکرولیموس (پروگراف) و پمیکرولیموس (الیدل) می‌توانند برای رفع این مشکل مفید باشند، اما مصرف این داروها می‌تواند باعث سوختگی پوست و احساس خارش در آن شده و نیز گران قیمت باشند. علاوه بر این استفاده از این درمان احتمالاً می‌تواند فرد را در معرض خطر بالاتر ابتلا به سرطان و لنفوم قرار دهد.
  • داروهای حاوی قطران زغال سنگ و کرم‌های آنترالین گاهی اوقات می‌توانند برای استفاده فرد مفید باشند، اما مقدار مصرف این داروها به خاطر بو و رایحه‌ای که باعث التهاب پوست می‌شود، کمتر از سایر درمان‌ها برای افراد توصیه شده و نیز سطح اثربخشی این داروها کمتر از کلسیپوتریول است.
    برای مواردی از بیماری که شدید باشند، می‌توان از درمان‌های زیر استفاده کرد:
  • در صورتی که بخش زیادی از پوست تحت تاثیر بیماری قرار گرفته باشد، درمان با پرتوی ماورای بنفش می‌تواند برای فرد مفید باشد. به این منظور می‌توان از روش‌های UVB و PUVA استفاده کرد.
  • مصرف داروهای خوراکی شامل اَسیترتین (از مشتقات ویتامین A)، متوترکسات، و سیکلوسپورین برای موارد ابتلا به نوع شدید این بیماری توصیه می‌شود. به هر حال در صورتی که مصرف این داروها برای فرد تجویز شود، لازم است بطور منظم با پزشک ملاقات گردد تا به این ترتیب پزشک بتواند شرایط پیشرفت بیماری و عوارض جانبی احتمالی این داروها همچون وارد شدن آسیب به کبد و کلیه را تحت نظارت و کنترل داشته باشد.
  • داروهای بیولوژیک جدیدترین روش درمان مورد استفاده برای پسوویازیس هستند. این داروها از پروتئین‌هایی تشکیل شده که بیماری را از طریق مسدود کردن برخی فعالیت‌های خاص سیستم ایمنی درمان می‌کنند. این داروها شامل اتانرسپت (انبرل)، آلفاسپت (آمویو)، و اینفلیکسیماب (رمیکاد) است. به هر حال این داروها بسیار گران هستند و ممکن است عوارض جانبی شدید همچون عفونت، سرکوب شدن سیستم ایمنی، و سرطان برای فرد به همراه داشته باشند.