درمان بیماری سالک و جای زخم و اسکار ناشی از آن

salak

سالک یا لیشمانیاز یک بیماری است که از طریق نیش جنس مونث حشره مگس شن به افراد منتقل می‌شود. در حقیقت این بیماری در نتیجه انتقال گونه‌های خاص انگل لیشمانیا (leishmania) ایجاد می‌گردد. بیماری سالک به سه دسته اصلی طبقه‌بندی می‌شود؛ سالک پوستی، سالک مخاطی، و سالک احشایی (کالاآزار). سالک پوستی که همانطور که از نام آن مشخص است بر وضعیت پوست تاثیر دارد، رایج‌ترین نوع سالک در بین افراد می‌شود.

تا کنون واکسن یا داروی خاص برای حفاظت از افراد در برابر سالک پیدا نشده است. با این وجود از طریق استفاده از روش‌های درمان مناسب و مراقبت از نواحی آسیب‌دیده می‌توان علائم بیماری را کنترل کرده و عوارض ناشی از آن را کاهش داد.

بیماری سالک اکثراً در افرادی که در مناطق مرطوب و با امکانات بهداشتی بد زندگی می‌کنند و همچنین در مسافران این مکان‌ها دیده می‌شود. جای نیش حشره سالک زخم عمیقی بر روی پوست ایجاد می‌کند و درمان آن نیازمند مراقبت و پیگیری متداوم است. در کلینیک تخصصی پوست موی رازی، بعد از کنترل علائم سالک، قدم بعدی درمان جای زخم و اثر آن از روی پوست صورت و بدن است. به خاطر داشته باشید که عفونت سالک می‌تواند بعد از مدتی مجدداً در بدن فرد مبتلا فعال شده و فرد را درگیر سازد. توصیه متخصصین ما به بیماران کنترل دائم بیماری، مراجعه مداوم به متخصص و دنبال کردن داروها و دستورات پزشک برای درمان و جلوگیری از عود مجدد این بیماری است. جهت کسب اطلاعات بیشتر درباره درمان سالک و سایر بیماری‌های پوستی می‌توانید با شماره‌های 02188334029 02188333259 تماس حاصل نمایید

چه کسانی در معرض ابتلا به سالک قرار دارند؟


در ارتباط با افراد در معرض ابتلا به سالک می‌توان به نکات زیر توجه کرد:

  • خطر ابتلا به این بیماری برای اکثر مسافران پایین است.
  • در صورت مسافرت به مناطقی که عامل بیماری سالک در آن فعال می‌باشد، خطر ابتلا به این بیماری برای افراد زیر بیشتر است:
    • افرادی که به مناطق روستایی، جنگلی، بیابانی و بکر سفر کرده‌اند.
    • افرادی که علاقه‌مند به انجام فعالیت‌های خارج از خانه همچون رصد پرندگان یا کوه‌نوردی هستند.
    • افرادی که بین غروب آفتاب و طلوع خورشید از محل اقامت خود خارج می‌شوند.
    • مسافران که به فعالیت‌های ماجراجویی، اقدامات نظامی، ساخت و ساز اشتغال دارند.
  • افرادی که قبلاً به سالک مبتلا شده‌اند، هنوز هم در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند.

در چه مناطقی احتمال ابتلا به سالک بیشتر است؟


احتمال ابتلا به سالک در مناطق زیر بیشتر می‌باشد:

  • سالک عمدتاً در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری همچون مناطق زیر مشاهده می‌شود:
    • آفریقا، به خصوص در مناطق استوایی، شمال و شرق
    • آمریکا، به خصوص آمریکای جنوبی و مرکزی. به هر حال گاهی اوقات این بیمار در منطقه جنوب ایالات متحده نیز مشاهده شده است
    • آسیا (شامل خاور میانه)، به خصوص ناحیه جنوب و مرکز آسیا
    • جنوب اروپا و منطقه مدیترانه
  • اکثر موارد سالک پوستی در افغانستان، الجزایر، بولیوی، برزیل، کلمبیا، ایران، عراق، نیکاراگوئه، پرو، عربستان، و سوریه مشاهده می‌شود.
  • اکثر موارد سالک مخاطی در بولیوی، برزیل، اتیوپی و پرو مشاهده می‌شود.
  • اکثر موارد سالک انگلی در بنگلادش، برزیل، اتیوپی، هند، نپال، سودان جنوبی و سودان مشاهده می‌شود.
  • ابتلا به سالک معمولاً در مناطق روستایی مشاهده می‌شود، اما همواره امکان مشاهده آن در مناطق شهری نیز وجود دارد.

سالک چگونه در بین افراد منتقل می‌شود؟


salak1

در ارتباط با انتقال این بیماری می‌توان به نکات زیر توجه کرد:

  • حشره ماده شن مگس از طریق مکیدن خون یک حیوان پستاندار آلوده به این انگل مثل سگ، موش یا انسان به عامل انتقال بیماری تبدیل می‌شود. به این ترتیب در هنگام وارد شدن نیش حشره آلوده به این انگل، این بیماری به سایر افراد انتقال می‌یابد.
  • شن مگس یک حشره بسیار کوچک (کوچک‌تر از پشه) بوده و به همین خاطر تشخیص نیش آن به سختی امکان‌پذیر است. علاوه بر این نیش این حشره معمولاً بدون درد بوده و به همین خاطر قابل تشخیص نیست. به هر حال در ادامه به خاطر قرمز شدن پوست می‌توان محل نیش را تشخیص داد.
  • سالک احشایی می‌تواند از طریق تزریق خون، استفاده از سوزن اشتراکی و نیز از مادر باردار به فرزند منتقل شود.

علائم این بیماری چیست؟


سالک پوستی

  • این نوع سالک معمولاً با گذشت چند هفته یا چند ماه پس از نیش زدن یک حشره آلوده ایجاد می‌شود، اما امکان مشاهده آن با گذشت چند سال از نیش حشره نیز وجود دارد.
  • این نوع سالک باعث ایجاد التهاب پوستی همچون دلمه شدن یا زخم شدن پوست می‌شود. علاوه بر این غدد لنفاوی نزدیک محل نیش حشره نیز ممکن است ملتهب شوند.
  • التهاب ایجاد شده در نتیجه نیش حشره می‌تواند دردناک بوده یا بدون درد باشد. التیام این زخم‌ها به چند ماه یا چند سال زمان نیاز داشته و معمولاً پس از ترمیم جای زخم از آنها باقی می‌ماند.

سالک مخاطی

  • سالک مخاطی هنگامی ایجاد می‌شود که سالک پوستی به غشای مخاطی (دیواره) داخل بینی یا دهان گسترش پیدا کند.
  • علائم سالک مخاطی شامل گرفتگی بینی، خونریزی مکرر از ناحیه بینی، و ایجاد زخم و جراحت در ناحیه داخل دهان یا بینی است.
  • سالک مخاطی ممکن است سال‌ها پس از بهبود یافتن جراحت‌های ناشی از سالک پوستی در فرد مشاهده شود.
  • سالک مخاطی در صورت درمان نشدن می‌تواند تغییرات زیاد در وضعیت ظاهری صورت فرد به همراه داشته باشد.

سالک احشایی

  • سالک احشایی زمانی ایجاد می‌شود که سالک به اندام‌های داخلی همچون طحال، کبد، و مغز استخوان نفوذ کند.
  • سالک احشایی معمولاً چند هفته یا چند ماه پس از نیش خوردن توسط یک حشره آلوده ایجاد شده، اما می‌تواند حتی چند سال پس از این شرایط نیز مشاهده شود. این وضعیت بطور خاص در هنگام ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن ایجاد می‌گردد.
  • علائم سالک احشایی شامل تب، کاهش وزن، بزرگ شدن کبد و طحال، و مشکلات خونی مثل کم‌خونی و کاهش تعداد سلول‌های سفید خون است.
  • سالک احشایی می‌تواند در صورت درمان نشدن باعث مرگ شود.

تشخیص ابتلا به سالک


برای تشخیص ابتلا به سالک از اقدامات زیر استفاده می‌شود:

  • آزمایش نمونه بافت دچار عفونت
  • آزمایش خون در برخی موارد خاص

پزشکان ابتلا به سالک را با نمونه‌گیری از بافت آلوده تشخیص می‌دهند. در این شرایط از آزمایش‌های میکروسکوپی، کشت، یا تست‌های مولکولی برای کنترل عوامل ژنتیک (DNA) در ارتباط با انگل سالک بر روی بیمار استفاده می‌شود.

گاهی اوقات آزمایش خون می‌تواند برای شناسایی وجود آنتی‌بادی‌های سالک در خون جهت تشخیص ابتلا به سالک احشایی مفید باشد. آنتی‌بادی‌ها پروتئین‌هایی هستند که توسط سیستم ایمنی برای کمک به حفاظت از بدن در برابر حمله‌های خارجی تولید می‌شوند. به هر حال، نتایج حاصل از آزمایش آنتی‌بادی می‌تواند بطور خاص در افراد مبتلا به ایدز منفی باشد. علاوه بر این آزمایش خون برای تشخیص آنتی‌بادی‌ها نمی‌تواند برای تشخیص ابتلا به سالک پوستی مفید باشد.

درمان


سالک احشایی

امروزه در کشورهای پیشرفته از تزریق داروی لیپوسومال آمفوتریسین B (یک نوع داروی ضد انگلی) برای رفع مشکل استفاده می‌شود. علاوه بر این مصرف سایر داروهای آمفوتریسین B نیز می‌تواند در درمان این نوع سالک مفید باشد، اما هنوز مطالعات لازم درباره اثربخشی آن‌ها انجام نشده است.

در آمریکای لاتین و آفریقا، اغلب از تزریق داروهای حاوی آنتیموان (مثل سدیم استیبوگلوکونات یا مگلومین آنتیمونات) برای درمان علائم این بیماری استفاده می‌شود. به هر حال این داروها می‌توانند باعث ایجاد حالت تهوع، استفراغ، خستگی، و مشکلات قلبی برای فرد شده و به همین خاطر ممکن است گاهی اوقات توقف مصرف دارو برای بیمار غیر قابل اجتناب شود. در صورتی که عامل این بیماری به مصرف داروهای فوق مقاوم باشد، می‌توان از داروی میلتفوسین برای درمان فرد استفاده کرد.

گاهی اوقات ممکن است تزریق خون یا مصرف آنتی‌بیوتیک برای درمان عفونت‌های باکتریایی همزمان با درمان بیماری سالک لازم و ضروری باشد. علاوه بر این تغذیه مناسب در این شرایط از اهمیت خاص برخوردار است، زیرا سالک احشایی اغلب در نتیجه سوءتغذیه ایجاد می‌شود.

سالک پوستی

درمان سالک پوستی به میزان پیشرفت بیماری و نوع خاص عفونت ایجاد شده بستگی دارد. برای مواردی که جراحت ایجاد شده‌ اندک و ساده باشد، روش‌های درمان عبارت‌اند از:

  • سرما یا گرما درمانی بر روی محل جراحت
  • استفاده موضعی از پماد پارومومایسین
  • در خارج از ایالات متحده، سدیم استیبوگلوکونات به ناحیه جراحت تزریق می‌شود.

برای موارد زخم‌های بزرگ یا دارای شکل غیر عادی، برای افرادی که سیستم ایمنی بدن آن‌ها ضعیف است، یا افرادی که به یک گونه خاص از سالک دچار شده و این شرایط باعث ابتلای آن‌ها به سالک مخاطی شده است، روش درمان معمولاً شامل مصرف داروهای خوراکی بوده یا از تزریق داروهای زیر برای رفع مشکل استفاده می‌شود:

  • لیپوسومال آمفوتریسین B
  • میلتفوسین
  • سدیم استیبوگلوکونات
  • فلوکونازول (یک داروی ضد قارچ)

سالک مخاطی

برای درمان سالک مخاطی هنوز مشخص نیست کدام یک از روش‌های درمان از بیشترین اثربخشی برخوردار است. داروهای قابل استفاده به این منظور به شرح زیر هستند:

  • لیپوسومال آمفوتریسین B
  • آمفوتریسین دیکسیکولات
  • میلتفوسین
  • سدیم استیبوگلوکونات

در صورتی که سالک در ناحیه بینی یا صورت ایجاد شده باشد، احتمالاً لازم است از عمل جراحی برای رفع مشکل استفاده شود. به هر حال لازم است این عمل جراحی 12 ماه پس از درمان اولیه بر روی بیمار انجام شود تا به این ترتیب خطر بازگشت مجدد بیماری در کمترین سطح باشد.

پیشگیری از سالک


پیشگیری از سالک با پیشگیری از نیش حشره شن مگس شروع می‌شود. برای افرادی که قصد مسافرت به مناطقی دارند که عفونت سالک در آن‌ها فعال است یا افرادی که در این مناطق زندگی می‌کنند، توجه به نکات زیر می‌تواند در پیشگیری از ابتلا به سالک مفید باشد:

  • استفاده از دور کننده حشرات حاوی DEET (دی اتیل تلوآمید)
  • استفاده از محافظ حشرات، پشه بند، و لباس‌هایی که دارای ماده‌های محافظ همچون پرمترین یا پیرتروم باشند.
  • پوشیدن لباس‌های آستین بلند، شلوار و جوراب بلند، و قرار دادن لباس در شلوار
  • اجتناب از انجام فعالیت‌های خارج از خانه از زمان غروب آفتاب تا طلوع خورشید، زیرا در این زمان فعالیت حشره شن مگس در بیشترین سطح قرار دارد.








بیماری پوستی زونا: درمان، علت و علائم

z1

زونا یا شینگل یک حمله دردناک پوستی است که در یک سمت بدن یا صورت ایجاد می‌شود. این بثورات پوستی به شکل تاول بوده و معمولاً در مدت 7 تا 10 روز ایجاد شده و پس از 2 تا 4 هفته رفع می‌شوند. در اغلب اوقات، بثورات پوستی به شکل یک نوار در سمت چپ یا سمت راست بدن ایجاد می‌شوند. در برخی موارد، این بثورات پوستی در یک طرف صورت دیده می‌شوند. در موارد نادر (معمولاً در میان افراد مبتلا به ضعف سیستم ایمنی بدن) ممکن است زونا در بدن بیشتر گسترش یافته و مانند آبله‌مرغان شود.


زونا یا شینگل بسیار شایع است. 50 درصد از افراد حدود 80 ساله به زونا مبتلا هستند. با این که زونا ممکن است در هر سنی ایجاد شود اما ابتلا به آن در سنین 60 تا 80 سال شایع‌تر است. در واقع، یک‌سوم افراد 60 ساله یا پیرتر به این بیماری دچار هستند.
زونا بدون این که تحت مداوا قرار گیرد پس از چند هفته از بین می‌رود. متخصصین ما در کلینیک تخصصی پوست و موی رازی قویاً توصیه می‌کنند در صورت ابتلا به زونا آن را درمان کنید زیرا در غیر این صورت ممکن است به درد، بیحسی، خارش و احساس گزگز دچار شوید که چند ماه یا چند سال طول بکشد.
در صورتی که شما یا یکی از عزیزانتان با هر یک از علائم و نشانه‌های زونا مواجه شدید هر چه سریع‌تر برای تشخیص و درمان به متخصص مراجعه کنید. شماره‌های 02188334029 – 02188333259 برای دریافت مشاوره، مطرح کردن سؤالات یا رزرو نوبت در اختیار شما عزیزان هستند.

علل ابتلا به زونا چیست؟

z2

زونا به دلیل فعال شدن دوباره ویروس آبله‌مرغان به وجود می‌آید. وجه تمایز این بیماری این است که فقط یک طرف بدن را در برمی‌گیرد. علائم اولیه زونا یا شینگل معمولاً د ر سه مرحله شکل می‌گیرد: احساس درد یا گزگز شدید، خارش و تاول‌هایی که شبیه آبله‌مرغان است.

ویروسی که باعث زونا می‌شود ویروس هرپس است. (نام دیگر بیماری زونا هرپس زوستر است). زمانی که شما دچار عفونت ناشی از این نوع ویروس می‌شوید، ویروس مادام‌العمر در بدن شما باقی می‌ماند. ویروس تا زمانی که سیستم ایمنی بدن شما ضعیف نشده باشد به صورت غیرفعال در بدن شما باقی می‌ماند.

عوارض و علائم بیماری زونا


زونا و درد

مهم‌ترین عارضه زونا دردی است که این بیماری در شما ایجاد می‌کند و به آن نورالوژی بعد از زونا گفته می‌شود. افراد مبتلا به نورالوژی بعد از زونا، درد شدیدی در ناحیه مبتلا به زونا احساس کرده که حتی پس از بین رفتن زونا هم درد باقی می‌ماند. در بیشتر بیماران، درد پس از گذشت چند هفته یا چند ماه از بین می‌رود اما درد در افراد مبتلا به نورالوژی بعد از زونا ممکن است سال‌ها باقی بماند. درد مزمن ناشی از ابتلا به زونا یک علامت معمول در افراد بالای 60 سال است. د ر واقع، یک‌ششم افراد بالای 60 سال که به زونا مبتلا شده‌اند از درد شدید رنج می‌برند.

با افزایش سن احتمال مبتلا شدن به دردهای بلندمدت ناشی از زونا یا شینگل افزایش یافته و درد شدیدتر می‌شود.

عوارض دیگر

زونا ممکن است باعث ایجاد عوارض و بیماری‌های دیگری شود که برخی از آنها عبارتند از:

  • شیوع این بیماری در صورت یا چشم‌ها می‌تواند باعث ایجاد مشکلاتی در دید یا شنوایی شود. در صورتی که قرنیه چشم دچار این بیماری شود ممکن است منجر به کوری دائمی فرد بیمار شود.
  • عفونت باکتریایی زخم‌های باز ممکن است باعث ایجاد اسکار شود.
  • د ر موارد نادر، باکتری‌ها ممکن است باعث ایجاد بیماری‌های جدی و خطرناکی مانند سندرم شوک سمی و فاسیت نکروزان و عفونت‌های خطرناک از بین برنده بافت نرم زیر پوست گردند.
  • دردهای سوزشی، بی‌خوابی و اختلال در هنگام انجام فعالیت‌های روزمره می‌تواند باعث بروز افسردگی شدید شود.
  • در افراد مبتلا به نقص‌های سیستم ایمنی، این بثورات ممکن است بیش‌ازحد معمول گسترش یافته و با ابتلا به بیماری پنومونی شرایط دشوارتر و پیچیده‌تر شود. این موارد به مراتب خطرناک‌تر بوده اما به ندرت مهلک و کشنده است.
  • در موارد بسیار نادر، زونا می‌تواند باعث ابتلا به پنومونی که یک التهاب مغزی (انسفالیت) است شده و در نهایت منجر به مرگ شود.

آیا زونا مسری است؟

زونا از یک فرد به فرد دیگر منتقل نمی‌شود. البته ویروس ناقل زونا که ویروس واریسلا زوستر یا ویروس آبله‌مرغان است می‌تواند از یک فرد مبتلا به زونای فعال به فرد دیگری که تا کنون به آبله‌مرغان مبتلا نشده است منتقل شود. در این گونه موارد، فرد قرار گرفته در معرض ویروس ممکن است دچار آبله‌مرغان شود اما ممکن است به زونا مبتلا نشود.

ویروس از طریق تماس مستقیم با مایع خارج شده از تاول‌های زونا گسترش می‌یابد. فرد مبتلا به زونای فعال می‌تواند ویروس را در زمان فعال بودن تاول‌ها منتقل کند. تا قبل از وجود تاول، زونا واگیر ندارد. زمانی که بثورات پوسته‌پوسته می‌شود، بیماری واگیر ندارد.

زونا کمتر از آبله‌مرغان مسری است و در صورتی که فرد مبتلا به زونا روی بثورات پوستی خود را بپوشاند احتمال گسترش این بیماری کاهش می‌یابد.

چطور زونا روی پوست تشخیص داده می‌شود؟


z3

برای تشخیص زونا، متخصص پوست، پوست را معاینه کرده و سؤالاتی از بیمار می‌پرسد.

در صورتی که تردیدی وجود داشته باشد، متخصص پوست ممکن است با تراشیدن تاول نمونه‌گیری انجام دهد. این نمونه زیر میکروسکوپ بررسی و ارزیابی می‌شود. متخصص پوست مایعات خارج شده از تاول را برای انجام آزمایشات به آزمایشگاه ارسال می‌کند.

متخصص پوست چگونه زونا را درمان می‌کند؟


beautiful woman hands applying cream

بهتر است زونا بلافاصله تحت درمان قرار گیرد. روش‌های درمانی شامل موارد زیر است:

  • داروهای ضد درد برای کمک به کاهش درد: درد ممکن است بسیار شدید باشد و تجویز داروهای مسکن و ضد درد ضرورت داشته باشد.
  • داروهای ضد ویروس: این داروها زمانی که پزشک ظرف مدت 72 ساعت پس از ابتلا به بیماری تشخیص داده شود تجویز می‌شود. هر چه درمان‌های ضد ویروسی زودتر تر آغاز شود بهتر است. داروهای ضد ویروسی شامل فامسیکلوویر، والاسیکلوویر و آسیکلوویر است. این داروها درد را در بدن کاهش می‌دهند.
  • مسدودکننده‌های عصبی: این داروها در زمانی که درد شدید باشد تجویز می‌شود. این داروها تزریقی بوده و حاوی مواد بیحس کننده و در برخی موارد کورتیکواستروئید هستند.
  • کورتیکواستروئیدها: برای کاهش درد و تورم، برخی بیماران قرص‌های کورتیکواستروئید را همراه با داروهای ضد ویروسی مصرف می‌کنند. این روش‌های درمانی متداول نیستند زیرا می‌تواند باعث گسترش بثورات شوند.

درمان درد پس از، از بین رفتن بثورات پوستی: برخی داروهای ضدافسردگی، مسکن‌های ضد درد، پمادهای بیحس کننده و پچ و داروهای ضد تشنج می‌توانند به کاهش درد پس از رفع بثورات پوستی کمک کنند.

درمان‌های خانگی

اگر شما به زونا مبتلا شده‌اید:

  • بثورات پوستی را بپوشانید
  • از لمس کردن یا خاراندن این بثورات اجتناب کنید
  • دست‌های خود را مرتب بشورید تا از گسترش ویروس واریسلا زوستر پیشگیری کنید.

تا زمانی که تاول‌ها پوسته‌پوسته نشده‌اند از لمس کردن و ارتباط با افراد زیر اجتناب کنید:

  • زنان باردار که تا کنون آبله‌مرغان نگرفته‌اند یا واکسن آن را تزریق نکرده‌اند
  • کودکان زودرس یا نوزادانی که وزن آنها در هنگام تولد کم است
  • افراد مبتلا به ضعف سیستم ایمنی بدن مانند افرادی که داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی یا داروهای شیمی‌درمانی مصرف کرده یا پیوند اعضا انجام داده‌اند و همچنین افراد مبتلا به ویروس اچ ای وی

اگر شما تا کنون به آبله‌مرغان مبتلا نشده‌اید و با فرد مبتلا به زونا در تماس هستید از پزشک خود در مورد ضرورت زدن واکسن آبله‌مرغان سؤال کنید.

واکسن زونا

افراد 60 ساله یا پیرتر باید با متخصص در مورد زدن واکسن زونا صحبت کنند. واکسن می‌تواند احتمال ابتلا به زونا و درد بلند مدت ناشی از آن را کاهش دهد. اگر شما به تازگی به زونا مبتلا شده‌اید یا به بیماری مزمنی مبتلا هستید باید واکسن زونا را بزنید.









اگزما پوستی( درماتیت) : انواع ، علائم و درمان

9

اگزما اصطلاحی برای گروهی از عارضه‌های پزشکی است که باعث التهاب و یا تحریک پوست می‌شوند. رایج‌ترین نوع اگزما با نام درماتیت آتوپیک یا اگزمای آتوپیک شناخته می‌شود. آتوپیک به گروهی از بیماری‌هایی اشاره دارد که اغلب با زمینه‌های ارثی همراه هستند و باعث بروز سایر بیماری‌های آلرژیک مانند آسم و تب یونجه می‌شوند.

اگزما حدود 10 تا 20 درصد از نوزادان و حدود 3 درصد از بزرگ‌سالان و کودکان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اکثر نوزادانی که دچار این عارضه می‌شوند، فقط تا سن ده سالگی علائمشان رشد می‌کند؛ در حالی که برخی افراد در سرتاسر طول عمر خود به صورت پی در پی علائمشان خوب می‌شود و دوباره عود می‌کند. این بیماری نگران‌کننده نیست و اغلب با درمان صحیح، قابل‌کنترل است.
حتی اگر بیماری به طور کامل علاج‌پذیر نباشد، برنامه‌های درمانی خاصی در کلینیک تخصصی پوست و موی رازی وجود دارد که می‌تواند علائم بیماری را کنترل کند. حتی بعد از اینکه ناحیه‌ای از پوست درمان شد، لازم است مراقبت‌های درمانی را همچنان ادامه دهید؛ زیرا ممکن است پوست به راحتی دوباره ملتهب و تحریک شود.
جهت آشنایی با برنامه درمانی متخصصین ما در کنترل اگزما و حساسیت‌های پوستی یا رزرو نوبت می‌توانید با شماره‌های 02188334029 02188333259 تماس حاصل نمائید.

علل اگزما


تا به حال دلیل مشخصی برای اگزما شناخته نشده است، اما اعتقاد بر این است که دلیل بروز اگزما ترکیبی از عوامل ارثی (ژنتیکی) و زیست محیطی است.
کودکان بیشتر مستعد ابتلا به اگزما هستند، مخصوصاً اگر پدر و مادرشان قبلاً دچار اگزما و یا سایر بیماری‌های آتوپیک شده باشند.
برخی عوامل زیست محیطی نیز شناخته شده‌اند که باعث بروز علائم اگزما می‌شوند؛ این علائم عبارتند از:

  • محرک‌ها: صابون، مواد شوینده، شامپو، مواد ضدعفونی کننده، عصاره‌ی میوه‌های تازه، گوشت و یا سبزیجات.
  • مواد آلرژی‌زا: گرد و غبار، حیوانات خانگی، گرده گیاهان، کپک قارچی، شوره سر.
  • میکروب‌ها: باکتری‌هایی مانند استافیلوکوکوس اورئوس، ویروس‌ها، برخی قارچ‌ها.
  • دماهای گرم و سرد: آب و هوای گرم، رطوبت بالا و پایین، عرق کردن ناشی از ورزش.
  • مواد غذایی: محصولات لبنی، تخم‌مرغ، آجیل و دانه‌ها، محصولات سویا، گندم.
  • استرس: استرس دلیل بروز اگزما نیست اما می‌تواند علائم آن را تشدید کند.
  • هورمون‌ها: ممکن است زنان در زمان‌هایی که سطوح هورمونی آنها تغییر می‌کند، علائم بیماری‌شان بدتر شود؛ برای مثال در زمان بارداری و دوره‌های قاعدگی.

علائم اگزما


2

درماتیت آتوپیک معمولاً خود را در نوزادانی که پوستی خشک و نقاطی پوسته پوسته در بدن خود دارند، آشکار می‌کند. این نقاط پوسته پوسته معمولاً به شدت خارش دارند. علائم درماتیت آتوپیک بسته به سن شخص، می‌تواند بسیار متنوع باشد.
اکثر افراد در سن قبل از 5 سالگی به درماتیت آتوپیک دچار می‌شوند. نیمی از افرادی که در دوران کودکی به این عارضه مبتلا می‌شوند، در سن بزرگ‌سالی نیز علائمی را مشاهده می‌کنند؛ هرچند این علائم اغلب با علائمی که در کودکی تجربه کرده‌اند متفاوت هستند.
اغلب افراد مبتلا به درماتیت آتوپیک دوره‌های زمانی را تجربه خواهند کرد که علائمشان شعله‌ور یا بدتر می‌شود و به دنبال آن دوره‌های زمانی را دارند که علائمشان بهبود یا کاهش می‌یابد.

نوزادان:

  • نقاط ملتهب و خارشی که معمولاً روی پوست سر و گونه‌ها ظاهر می‌شوند.
  • جوش‌دانه‌های ریزی که معمولاً قبل از خارج شدن مایعی از آنها، حباب می‌زنند.
  • التهاب پوست می‌توانند باعث خارش شدیدی شود که این ممکن است باعث بروز مشکلاتی در خوابیدن نوزاد شود. مالیدن و خاراندن مداوم نواحی ملتهب، می‌تواند منجر به عفونت‌های پوستی شود.

کودکان، از 2 سال تا سن بلوغ:

  • نقاط ملتهبی که معمولاً در پشت چین آرنج و یا زانوها ظاهر می‌شوند.
  • این نقاط ملتهب در گردن، مچ دست، مچ پا و چین بین پا و باسن نیز شایع هستند.

با گذشت زمان، علائم زیر می‌توانند آشکار شوند:

  • محل‌های ملتهب می‌توانند برآمده شوند.
  • رنگ نقاط ملتهب می‌تواند روشن یا تیره شود.
  • محل‌های ملتهب می‌توانند ضخیم باشند (که به آن لیکنیفیکاسیون (lichenification) می‌گویند) و سپس به صورت گره‌هایی دربیایند و به صورت دائمی خارش داشته باشند.

بزرگ‌سالان:

  • نقاط ملتهبی که معمولاً در چین آرنج، زانو و یا در پشت گردن ظاهر می‌شوند.
  • این نقاط ملتهب، بسیاری از نواحی بدن را پوشش می‌دهند.
  • نقاط ملتهب مخصوصاً می‌توانند بر روی گردن، صورت و اطراف چشم حساس باشند.
  • نقاط ملتهب می‌توانند باعث خشکی شدید پوست شوند.
  • نقاط ملتهب می‌توانند به صورت دائمی خارش داشته باشند.
  • نقاط ملتهب می‌توانند باعث پوسته پوسته شدن پوست شود.
  • نقاط ملتهب می‌توانند منجر به بروز عفونت‌های پوستی شوند.

افراد بزرگ‌سالی که در دوران کودکی به درماتیت آتوپیک مبتلا شده‌اند اما بعد از آن دیگر علائمی را مشاهده نکرده‌اند، ممکن است هنوز هم پوستی خشک داشته باشند و یا پوستشان به راحتی تحریک و ملتهب شود، به اگزمای دست مبتلا شوند و مشکلات چشمی داشته باشند.
ظاهر پوستی که به درماتیت آتوپیک مبتلا است، به میزان خاراندن آن توسط شخص و اینکه آیا پوست دچار عفونت است یا خیر بستگی دارد. هرچه فرد محل ملتهب را بیشتر بخاراند و مالش دهد، التهاب افزایش می‌یابد و احساس خارش شدیدتر می‌شود.

انواع اگزما


انواع بسیار مختلفی از اگزما وجود دارد. این مقاله به طور کلی بر درماتیت آتوپیک تمرکز خواهد داشت. انواع دیگر اگزما عبارتند از:

  • اگزمای آلرژیک تماسی (درماتیت): پوست بعد از تماس با ماده‌ای که سیستم ایمنی بدن آن را به عنوان یک عامل خارجی تشخیص می‌دهد، واکنش نشان می‌دهد.
  • اگزمای تماسی: یک واکنش موضعی است که در آن پوست با یک ماده‌ی آلرژی‌زا تماس داشته است.
  • اگزمای دیشیتروتیک: نوعی التهاب پوست در کف دست‌ها و کف پاها که مشخصه‌ی آن تاول زدن است.
  • نورو درماتیت: پوست پوسته شدن نقاطی از پوست سر، ساعد، مچ دست و پایین پاها که ناشی از خارش‌های موضعی مانند گزیدگی حشرات است.
  • درماتیت سکه‌ای: نواحی از پوست که ملتهب شده به شکل دایره هستند و ممکن است پوسته پوسته شوند و خارش داشته باشند.
  • اگزمای سبورئیک: نقاطی از پوست که چرب و زردرنگ هستند و معمولاً روی پوست سر و صورت ظاهر می‌شوند.
  • درماتیت استازیز: پوست ناحیه‌ی پایین پا ملتهب می‌شود و دارای سوزش است؛ این نوع درماتیت معمولاً با مشکلات گردش خون مرتبط است.

آزمایش و تشخیص اگزما


3

هیچ آزمایش واحدی وجود ندارد که برای تشخیص اگزما مورد استفاده قرار گیرد.
ممکن است پزشک نیاز داشته باشد که بیمار را چندین بار در زمان‌های مختلف معاینه کند تا بتواند تشخیص صحیحی انجام دهد. دلیل آن این است که افراد مبتلا به اگزما، هرکدام ترکیب منحصر بفردی از علائم را تجربه می‌کنند و همچنین میزان شدت علائم آنها در طول زمان متفاوت خواهد بود.
تشخیص در درجه‌ی اول بر پایه‌ی علائم بیمار است، با این حال سابقه‌ی پزشکی فرد نیز مهم است.

درمان اگزما


مراقبت‌های خانگی

اقدامات متعددی برای درمان اگزما پوستی وجود دارد که افراد مبتلا به اگزما می‌توانند با انجام آنها سلامتی پوست خود را تضمین کنند و علائم خود را کاهش دهند. نمونه‌هایی از این اقدامات عبارتند از:
گرفتن حمام گرم به طور منظم، می‌تواند به کاهش علائم اگزما کمک کند.

  • به طور منظم حمام گرم بگیرید.
  • سه دقیقه بعد از حمام گرفتن، روی پوست خود مرطوب‌کننده بمالید تا رطوبت پوست را حفظ کنید.
  • هر روز پوست خود را مرطوب کنید.
  • لباس‌های پنبه‌ای و نرم بپوشید و از پوشیدن لباس‌های زبر، خارش‌آور و تنگ بپرهیزید.
  • در هنگام شستشو از صابون‌های ملایم و یا مواد غیرصابونی استفاده کنید.
  • بعد از حمام گرفتن، اجازه دهید پوستتان خودش خشک شود و یا حوله را به آرامی روی آن بکشید.
  • از تغییرات سریع دمایی و فعالیت‌هایی که باعث عرق کردن شما می‌شوند بپرهیزید (در صورت امکان).
  • در مورد محرک‌های اگزما اطلاعات کسب کنید و از آنها بپرهیزید.
  • در آب و هواهای خشک و سرد از دستگاه مرطوب‌کننده هوا استفاده کنید.
  • برای جلوگیری از خاراندن پوست ملتهب، ناخن‌های خود را همیشه کوتاه نگه دارید.

داروها

5

چندین داروی قابل تجویز وجود دارند که می‌توانند علائم اگزما را درمان کنند:

  • کرم‌ها و پمادهای استروئید موضعی: این داروها نوعی داروی ضدالتهابی هستند و باید علائم اگزما مانند التهاب و خارش پوست را کاهش دهند.
  • کورتیکواستروئیدهای سیستمیک: این داروها هم به صورت خوراکی و هم به صورت تزریقی تجویز می‌شوند. آنها فقط برای دوره‌های زمانی کوتاه‌مدت استفاده می‌شوند.
  • آنتی‌بیوتیک‌ها: اگر یک عفونت باکتریایی سطح پوست را پوشانده باشد، این داروها تجویز می‌شوند. آنتی‌بیوتیک‌ها برای درمان قارچ‌ها و عفونت‌های ویروسی استفاده می‌شوند.
  • آنتی‌هیستامین‌ها: این داروها باعث خواب آلودگی می‌شوند و اغلب به این دلیل تجویز می‌شوند که می‌توانند احتمال خارش در هنگام شب را کاهش دهند.
  • مهارکننده‌های موضعی کلسی نورین: نوعی داروی مخدر است که فعالیت‌های سیستم ایمنی بدن را متوقف می‌کند و ازاین‌رو باعث کاهش التهاب می‌شود و از شعله‌ور شدن ناگهانی علائم جلوگیری می‌کند.
  • مرطوب کننده‌های مانع و ترمیم‌کننده: این محصولات مانع از دست رفتن آب پوست می‌شوند و تلاش می‌کنند پوست را ترمیم کنند.
  • نوردرمانی (معالجه به وسیله‌ی روشنایی): این روش می‌تواند برای درماتیت‌های خفیف تا متوسط تجویز شود. در این روش، پوست در معرض امواج اشعه‌ی ماوراءبنفش A یا B (به تنهایی یا ترکیبی از این دو) قرار می‌گیرد. در این روش، پوست به دقت تحت نظارت خواهد بود.








تقویت ناخن‌های خشک و شکننده و علت شکستن مداوم ناخن

nakhon

بسیاری از مردم به سندرم شکنندگی ناخن مبتلا هستند که باعث می‌شود انگشتان دست‌ها و پاهای آن‌ها زشت به نظر برسند. این عارضه شکل و ساختار ناخن را تحت تأثیر قرار داده و باعث می‌شود که ناخن شکسته شده، ترک بردارد یا لایه‌لایه شود. در بسیاری از موارد ناخن انگشتان پا بیشتر مستعد شکستن، تغییر رنگ، پوسته‌پوسته شدن و ترک خوردن هستند زیرا آن‌ها در معرض بیماری‌هایی هستند که ترکیب و ظاهر ناخن‌ها را تغییر می‌دهد.

با افزایش سن، ناخن‌ها شکننده شده و ترک بر می‌دارند. این علامت ضعف بدنی و فروپاشی است که در قسمت‌های مختلف بدن به دلیل افزایش سن رخ می‌دهد؛ اما شکنندگی و ترک خوردن ناخن‌ها در افراد جوان علامتی آشکار از سوءتغذیه، بیماری یا عفونت است. به همین دلیل متخصصین ما در کلینیک تخصصی پوست موی رازی به بیماران توصیه می‌کنند تا به هیچ وجه تغییر در شکل ظاهری، شکنندگی و زردی ناخن‌ها را نادیده نگرفته و در صورت بروز علائم هر چه سریع‌تر به پزشک متخصص مراجعه کنند. پزشک با بررسی علائم و علت‌یابی شکنندگی و یا سایر بیماری‌های ناخن درمان مناسب را برای بیمار در نظر خواهد گرفت. جهت مطرح کردن سؤالات خود در این زمینه، دریافت مشاوره یا رزرو نوبت می‌توانید با شماره‌های 02188334029 02188333259  تماس حاصل نمایید.

سندرم شکنندگی ناخن‌ها چیست؟


سندرم شکنندگی ناخن‌ها ممکن است به دلایل متعددی رخ دهد. نتیجه نهایی، کم آب شدن صفحه ناخن است. میانگین رطوبت طبیعی در صفحه ناخن حدود 18 درصد است. وقتی که رطوبت ناخن به کمتر از این سطح برسد، ناخن شکننده می‌شود. داشتن ناخن‌های خشک مانند داشتن پوست خشک است. در واقع، بسیاری از بیماران که از سندرم شکنندگی ناخن رنج می‌برند، مشکلاتی هم با خشکی پوست دارند. به همین دلیل برخی این عارضه را “خشکی پوست ناخن” می‌نامند.

ویژگی‌های ناخن‌های شکننده


  • خشکی یا صفحه سنباده‌ای شکل و خشن ناخن
  • ناخن‌های پوسته‌پوسته شده، ترک‌خورده و شکننده
  • به نظر می‌رسد که ناخن در انگشت فرو رفته است.
  • ناخنی که دور نوک انگشت حلقه شده است.
  • تغییر رنگ و استحکام ناخن
  • شیاردار شدن صفحه ناخن

برخی از علل شایع شکنندگی ناخن چیست؟


  • کمبود رطوبت یا آبرسانی ضعیف به ناخن: یکی از مهم‌ترین دلایلی که باعث می‌شود ناخن فرد شکننده شود و به آسانی ترک بردارد این است که به ناخن به اندازه کافی آب نرسیده است تا آن را سالم نگه دارد. این مسئله چیزی نیست که همیشه بتوان در منزل با نوشیدن آب را جبران کرد. فردی که ناخن شکننده‌ای دارد باید در روز مقادیر زیادی آب بنوشد، از مصرف کافئین اجتناب کند و باید توجه داشته باشد که محیط کار یا منزل او خیلی گرم و خشک نباشد. همه این موارد می‌تواند در آبرسانی کافی به ناخن مؤثر باشد.
  • رژیم غذایی نامناسب: بحث‌های زیادی در مورد ارتباط میزان پروتئین موجود در رژیم غذایی و ظاهر شکننده ناخن‌ها وجود دارد. بسیاری از افراد پروتئین کافی در رژیم غذایی روزانه خود دریافت نمی‌کنند و بسیاری از آن‌ها هم ناخن‌های ضعیف و شکننده‌ای دارند. برخی معتقدند که کمبود ویتامین باعث این عارضه شده است و برخی دیگر هم معتقدند که باید کل رژیم غذایی مورد بررسی قرار گیرد. برای حفظ سلامت مو، پوست و ناخن‌ها باید ویتامین‌ها و مواد مغذی به مقدار فراوان مصرف شوند.
  • افراط: بسیاری از افرادی که ناخن‌های خشک و شکننده دارند در معرض گرما و آب زیادی قرار دارند. برای مثال سلول‌های ناخن انگشتان دست با رطوبت و خشکی منبسط و منقبض می‌شوند. زمانی که دست از یک محیط مرطوب به یک محیط خشک وارد می‌شود سلول‌های ناخن با این همه انبساط و انقباض از بین می‌روند.
  • کمبود گلوتن: کمبود گلوتن زمانی اتفاق می‌افتد که سیستم خود ایمنی بدن واکنش منفی به پروتئین‌های موجود در جو و گندم و برخی دیگر از غلات نشان می‌دهد. پروتئین هضم نشده و یکی از عوارض این موضوع شکننده شدن ناخن‌ها است. اگر شما به مدت یک یا دو ماه گلوتن دریافت نکنید، ناخن‌های شما دچار مشکل می‌شوند.
  • تولید کم هورمون تیروئید: این امر می‌تواند باعث شکنندگی ناخن‌ها شود. بدن مقادیر کافی هورمون تیروئید تولید نکرده و این می‌تواند باعث شکننده شدن ناخن‌ها و بروز مشکلات دیگر شود. اگر تیروئید شما به اندازه‌ای که باید فعال باشد فعال نیست، ناخن‌های شما شیاردار می‌شوند. نرم شدن ناخن با ناپدید شدن یا بی‌رنگ شدن پایه ناخن که معمولاً سفید و هلالی شکل است شروع می‌شود.
  • کمبود ویتامین و آهن: کمبود ویتامین و آهن می‌تواند باعث شکننده شدن ناخن‌های شما شود. همچنین در صورت کمبود ویتامین‌های C, B, E و D ممکن است ناخن‌های شما خشک شوند.

چه مشکلات دیگری باعث شکنندگی ناخن‌ها می‌شود؟


  • کم‌آبی بدن می‌تواند مشکلات جدی برای سلامت عمومی شما ایجاد کند و همچنین تأثیر منفی در ظاهر ناخن‌های شما دارد. زمانی که شما سعی می‌کنید کم‌آبی بدن خود را جبران کنید، آب‌میوه و لیموناد بهترین نوشیدنی‌ها نیستند. بهترین نوشیدنی آب است. آب مفاصل شما را روان کرده و ناخن‌های شما را تقویت می‌کند.
  • ممکن است PH بدن شما بیشتر اسیدی باشد تا قلیایی که این به دلیل پیروی از رژیم غذایی نامناسب است. اگر شما مقادیر زیادی غلات، شکر و کربوهیدرات‌های فراوری‌شده بخورید PH بدن شما اسیدی می‌شود که این موضوع می‌تواند باعث شکنندگی ناخن‌های شما بشود.
  • استفاده مکرر از لاک ناخن برای ناخن مضر است. این لاک‌ها حاوی مواد شیمیایی خورنده بوده که به مرور زمان و به صورت تدریجی باعث ضعیف شدن ناخن می‌شوند. شما نباید ناخن‌های خود را بیش از یک مرتبه در هفته لاک بزنید. سعی کنید که ناخن‌های شما دو روز در هفته یا بیشتر بدون لاک باشد تا بتواند به صورت طبیعی رشد کند.

درمان شکنندگی ناخن


سه دلیل کاملاً مشخص وجود دارد که باعث می‌شود ناخن‌های شما شکننده شده، ترک بردارند و لایه‌لایه شوند. برخی درمان‌های خانگی ساده برای درمان شکنندگی ناخن وجود دارد که برخی از آن‌ها عبارتند از:

  • مکمل‌ها: این مکمل‌ها ممکن است به صورت خوراکی باشند یا به شکل لاک. استفاده از ویتامین‌ها برای تغذیه پوست و ناخن روش درمانی بسیار مؤثری است. بهترین ترکیب برای ناخن‌ها آن‌هایی هستند که شامل مواد غذایی مختلفی هستند بنابراین بهترین گزینه استفاده از مولتی‌ویتامین‌ها است.
  • مرطوب کردن و آبرسانی: این اصطلاح عموماً برای پوست دست یا بدن به کار می‌رود اما برای ناخن هم بسیار مفید است. شما می‌توانید از کرم‌های مرطوب‌کننده قوی برای استفاده مستقیم روی ناخن‌ها استفاده کنید.
  • چشم‌پوشی از لاک زدن: اگر شما از آن دسته از افرادی هستید که مرتب در سالن‌های آرایشی هستید و تمایلی به داشتن ناخن‌های بدون لاک ندارید، ناخن‌های شما ضعیف شده و به عارضه شکنندگی ناخن دچار خواهید شد. به جای استفاده از رنگ‌ها و لاک‌های ناخن و پاک کردن آن به وسیله مواد شیمیایی قوی و زدن رنگ و لاک جدید، ناخن‌های خود را به صورت طبیعی نگه داشته و اجازه دهید که ناخن‌ها خودشان را ترمیم کنند.

نکاتی برای پیشگیری از شکنندگی و ضعیف شدن ناخن‌ها


در بیشتر موارد، پیشگیری و محافظت از ناخن در برابر شکنندگی آسان است که با مراقبت و توجه قابل ‌دستیابی است. برخی از نکات مفید برای حفظ سلامت و قدرت ناخن در زیر اشاره شده است:

  • برای پیشگیری از قرار گرفتن ناخن‌ها در آب یا مواد شیمیایی از دستکش‌های محافظتی استفاده کنید.
  • ناخن‌های خود را با وازلین یا کرم‌های مراقبت از ناخن به خوبی مرطوب و سالم نگه دارید.
  • از ناخن‌های مصنوعی روی ناخن‌های ضعیف استفاده نکنید.
  • لایه‌های شاخی اطراف ناخن را نچینید زیرا آن‌ها برای حفاظت ناخن در برابر عفونت‌های قارچی لازم هستند.
  • تا آنجایی که امکان دارد از لاک زدن بپرهیزید و اگر باید از لاک استفاده کنید از نوع مرغوب آن استفاده کنید.
  • از مواد شیمیایی قوی برای پا ک کردن لاک ناخن استفاده نکنید.
  • عفونت‌های قارچی ناخن را در مراحل اولیه درمان کنید.
  • حتماً از رژیم‌های غذایی سالم و متعادل پیروی کرده که شامل مواد مغذی برای سلامت ناخن‌ها، مو و پوست شما است.
  • حداقل 8 لیوان آب در روز بنوشید تا بدن شما به خوبی آبرسانی شود.
  • از مرطوب کننده‌های قوی که حاوی روغن آواکادو، کره گیاهی و ویتامین E (+استانون) است استفاده کنید.








درمان پولیپ بینی با جراحی

polip

پولیپ‌های بینی تومورهای خوش‌خیمی هستند که در مجاری بینی رشد می‌کنند. این عارضه اغلب از عوارض جانبی یک مشکل پزشکی دیگر مانند آلرژی یا عفونت است. اگر پولیپ‌ها به به اندازه‌ی کافی رشد کنند می‌توانند موجب انسداد جریان هوا در بینی شوند.

اگر احتمال می‌دهید که دارای پولیپ بینی هستید، متخصصین ما در کلینیک زیبایی رازی معمولاً می‌توانند با استفاده از اندوسکوپ بینی آن‌ها را تشخیص دهند. اولین گزینه‌ی درمانی برای پولیپ بینی استفاده از اسپری کورتیکواستروئید بینی است. در بسیاری از موارد چنین درمانی می‌تواند پولیپ بینی را کوچک کند و یا حتی از بین ببرد. در موارد دیگر، کورتیکواستروئیدهای خوراکی ممکن است تجویز شوند. گاهی اوقات پولیپ‌های بینی به حدی بزرگ و مسدودکننده هستند که اسپری کورتیکواستروئید تاثیری ندارد. در این شرایط ممکن است عمل جراحی تحت عنوان پولیپکتومی موثر باشد.

جهت اطلاع از مناسب‌ترین روش برای درمان پولیپ می‌توانید با شماره‌های 02188334029 02188333259 تماس حاصل فرمایید. مشاورین ما آماده پاسخگویی به سوالات شما یا رزو نوبت هستند.

دلایل


پولیپ بینی می‌تواند در هر جایی در پوشش داخلی بینی یا سینوس‌ها ایجاد شود. پولیپ‌ها اغلب در محلی که سینوس‌ها به طرف حفره‌ی بینی باز می‌شوند، رشد می‌کنند. پولیپ‌های بینی کوچک احتمالاً باعث هیچ مشکلی نمی‌شوند اما پولیپ‌های بزرگ می‌توانند سینوس‌ها یا مجاری بینی را مسدود کنند.

پولیپ‌های بینی سرطانی نمی‌باشند بلکه به نظر می‌رسد که به علت تورم و تحریک طولانی‌مدت در بینی در اثر آلرژی، آسم یا عفونت بروز پیدا می‌کنند. علت بروز پولیپ‌های بینی در برخی افراد بطور دقیق مشخص نیست. در صورتی که هر یک از شرایط زیر را داشته باشید، احتمال ابتلا به پولیپ بینی بیشتر است.

  • حساسیت به آسپرین
  • آسم
  • عفونت‌های سینوسی مزمن
  • فیبروز سیستیک
  • تب یونجه

علائم و نشانه‌ها


اگر پولیپ‌های کوچک داشته باشید ممکن است هیچگونه علائمی وجود نداشته باشد. در صورتی که پولیپ موجب مسدود شدن حفره‌های بینی شود احتمال بروز عفونت سینوسی وجود دارد. علائم آن عبارتند از:

  • آبریزش بینی
  • پر شدن بینی
  • عطسه
  • احساس گرفتگی بینی
  • کاهش حس بویایی
  • کاهش حس چشایی
  • سردرد و درد در صورت داشتن عفونت سینوسی

در صورت وجود پولیپ بینی ممکن است احساس کنید که همواره مبتلا به سرماخوردگی معمولی هستید.

عوامل خطر پولیپ بینی


با اینکه احتمال ابتلا به پولیپ بینی در هر شخصی وجود دارد اما بیشتر در اشخاص دارای شرایط زیر رخ می‌دهد:

  • التهاب مخاط بینی آلرژیک (تب یونجه)
  • سینوزیت قارچی آلرژیک
  • سینوزیت (عفونت‌های سینوسی مزمن)
  • فیبروز سیستیک
  • آسم
  • سابقه‌ی خانوادگی ابتلا به پولیپ بینی

عوارض پولیپ بینی


  • انسداد بینی: زمانی که پولیپ‌ها بزرگ می‌شوند می‌توانند موجب انسداد مجاری بینی شوند. این امر منجر به محدود شدن میزان هوایی که می‌تواند از طریقی بینی عبور کند شده و تنفس را دشوار می‌کند.
  • سینوزیت مزمن یا سینوزیت حاد مکرر: پولیپ‌های بزرگ همچنین از تخلیه‌ی مناسب سینوس‌ها جلوگیری می‌کنند. این وضعیت موجب سینوزیت و عفونت‌هایی می‌گردد که می‌توانند منجر به درد در ناحیه‌ی صورت، سردرد، فشار و خستگی شوند.
  • تخریب استخوان: افزایش رشد پولیپ‌های بینی می‌تواند موجب از بین رفتن ساختار استخوانی بینی و صورت در موارد شدید شود.
  • خروپف و آپنه انسدادی در خواب: پولیپ‌های بینی می‌توانند منجر به خروپف و وقفه‌ی تنفسی در خواب به علت انسداد مجاری بینی شوند.

تشخیص


تشخیص این عارضه معمولاً با توجه به علائم آن، معاینه‌ی جسمی کلی و بررسی وضعیت بینی انجام می‌گیرد. پولیپ‌ها ممکن است با استفاده از ابزار روشنایی ساده قابل مشاهده باشند. سایر آزمایش‌های تشخیصی عبارتند از:

  • اندوسکوپی بینی: یک لوله‌ی باریک همراه با یک ذره‌بین یا دوربین بسیار کوچک این امکان را به پزشک می‌دهد تا داخل بینی را با جزئیات ببیند. اندوسکوپ در یکی از حفره‌های بینی قرار داده شده و به طرف داخل هدایت می‌شود تا محل پولیپ‌های بینی را مشخص کند.
  • سی تی اسکن: نوعی تصویربرداری با اشعه ایکس که به پزشک اجازه می‌دهد تا محل پولیپ‌های بینی را مشخص کند. این آزمایش همچنین در کمک به تشخیص وجود سایر گرفتگی‌های احتمالی در مجرای بینی مانند یک توده‌ی سرطانی مهم است.
  • ممکن است در صورتی که آلرژی در بروز التهاب مزمن نقش داشته باشد از آزمایش‌های حساسیت استفاده شود. با استفاده از آزمون پوستی، قطره‌های ریزی از عوامل ایجاد کننده‌ی آلرژی بر روی پوست ساعد یا بالای کمر چکانده می‌شوند. قطره‌ها به مدت ۱۵ دقیقه پیش از اینکه پزشک یا پرستار پوست را به منظور مشاهده‌ی علائم واکنش‌های آلرژیک بررسی کند، بر روی پوست باقی می‌مانند.

روش‌های درمانی پولیپ بینی


چند روش درمانی برای پولیپ بینی وجود دارد که متخصص گوش و حلق و بینی می‌تواند به شما توصیه کند.

دارو درمانی

polip1

ممکن است پزشک پیش از در نظر گرفتن اقدامات بیشتر داروهایی را برای کنترل دلایل زمینه‌ای پولیپ بینی تجویز کند. از جمله:

  • اسپری کورتیکواستروئید بینی
  • کورتیکواستروئیدهای خوراکی برای موارد شدید
  • آنتی‌هیستامین و ضد احتقان‌ها برای موارد خفیف

جراحی پولیپ بینی

polip2

جراحی برای پولیپ بینی معمولاً بصورت یک عمل سرپایی در یک مرکز جراحی سرپایی انجام می‌شود و بیمار می‌تواند همان روز به منزل مراجعه کند. در حالت مناسب جراحی پلیپ بینی باید توسط یک متخصص گوش و حلق و بینی انجام شود. بسته به تعداد، اندازه و محل پولیپ ممکن است هر یک از روش‌های پولیپکتومی یا جراحی اندوسکوپی سینوس مورد استفاده قرار بگیرند.

پولیپکتومی

پولیپکتومی معمولاً تحت بی‌حسی موضعی و به منظور برداشتن پولیپ‌های کوچک که به راحتی قابل مشاهده بوده و دسترسی به آن‌ها از طریق حفره‌های بینی امکان‌پذیر است، انجام می‌شود. از اسپکولوم بینی برای باز نگه داشتن بینی استفاده می‌شود و پولیپ ممکن است با گیره نگه داشته شده و سپس با استفاده از یک حلقه‌ی سیمی یا پنس برداشته شود. ممکن است از وسیله‌ای به نام میکرودبریدر برای بریدن و جدا کردن پولیپ استفاده شود و یا یک دستگاه ساکشن مکانیکی مورد استفاده قرار بگیرد.

خونریزی را می‌توان از طریق سوزاندن با الکتروکوتر یا بستن و فشردن انجام داد. استفاده از وازلین و گاز پانسمان بر روی ناحیه‌ی مورد جراحی ممکن است به جلوگیری از خونریزی کمک کند. پانسمان معمولاً ۳ تا ۴ روز پس از جراحی برداشته می‌شود.

جراحی اندوسکوپی سینوس

جراحی اندوسکوپی عملکردی سینوس (FESS) یک روش با حداقل تهاجم است که در آن عمل سینوزیت برداشتن دقیق پولیپ را می‌توان همراه با پاکسازی سینوس انجام داد، بنابراین موجب بازیابی تهویه و تخلیه‌ی سینوس و عملکرد طبیعی آن می‌شود. این عمل ممکن است تحت بی‌حسی موضعی با آرام‌بخش یا بیهوشی عمومی انجام شود.

مزایای برداشتن پولیپ بینی

پولیپ‌های بینی می‌توانند منجر به علائمی شوند که مختل شدن زندگی از جمله مشکلات تنفسی و عفونت‌های مزمن سینوسی را به همراه دارند. با برداشتن پولیپ‌ها، سینوس‌ها می‌توانند بطور مناسب تخلیه شوند که موجب بهبود وضعیت کلی سلامتی شما نیز خواهد شد.

دوره بهبودی پس از جراحی پولیپ بینی

بلافاصله پس از جراحی پولیپ بینی می‌توانید به کار خود بازگردید و فعالیت‌های معمول خود را از سر بگیرید. در چند روز اول باید از فعالیت‌های پرفشار اجتناب کنید تا بینی بطور کاملاً بهبود پیدا کند. ترشحات و گرفتگی‌های بینی در چند روز اول برطرف می‌شوند. در چند هفته ابتدایی پس از جراحی باید از مکان‌های آلوده از دود دوری کنید و در هنگام دمیدن در بینی خود مراقب باشید.

خطرات جراحی پولیپ بینی

مانند هر جراحی دیگری خطراتی همراه با عمل پولیپکتومی خواهد بود، هرچند عوارض جانبی پولیپ بینی نادر هستند. عوارضی که ممکن است در اثر پولیپکتومی بروز پیدا کنند عبارتند از:

  • خونریزی بیش از حد
  • عفونت‌های سینوسی
  • ایجاد بافت اسکار که موجب چسبیدن طرفین بینی به هم می‌شود.
  • حساسیت و واکنش نسبت به ماده‌ی بی‌حس کننده

هزینه درمان و جراحی پولیپ بینی


هزینه درمان پولیپ بینی و برداشتن آن بر اساس روش درمان، اندازه و تعداد پولیپ‌ها، دستمزد جراح و خدمات بیمارستانی متفاوت است. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه مشورت با پزشک متخصص جراحی بینی ضروری است.









راه‌ و روش های جوان‌سازی پوست صورت

جوانسازی-پوست

با بالا رفتن سن پوست دچار افتادگی، خشکی، و تغییر رنگ شده و به این ترتیب زیبایی آن کاهش می‌یابد. به هر حال روش‌های جوان‌سازی پوست می‌تواند به بازیابی ظاهر جوان و جذاب پوست کمک کرده و باعث صاف‌تر، روشن‌تر، و محکم‌تر شدن پوست شود.
امروزه برای جوان‌سازی پوست از روش‌های زیبایی غیر تهاجمی متعدد استفاده می‌شود. توجه داشته باشید همه افراد به این تکنیک‌ها برای رفع مشکلات پوستی خود نیاز ندارند. به همین خاطر مشاوره با یکی از متخصصین این کلینیک می‌تواند به شما برای انتخاب روش مناسب برای بهبود مشکلات پوستی کمک کند. توجه داشته باشید با استفاده از روش درمان مناسب می‌توان ظاهر پوست را در کمتر از یک ساعت تا 10 سال جوان‌تر کرد.


روش‌های غیر جراحی جوان‌سازی پوست در کلینیک تخصصی پوست و موی رازی شامل تزریق ژل‌های مختلف همچون ژودرم، رادیس، رستیلان، و وولوما است که از طریق آن می‌توان چین و چروک‌های ایجاد شده داخل پوست را برطرف کرد. سایر روش‌های درمان شامل تزریق بوتاکس و دیسپورت است که می‌تواند چین و چروک‌های ایجاد شده در ناحیه صورت مثل خطوط اخم که در نتیجه فعالیت عضلات صورت ایجاد می‌شود را تحت درمان قرار داد. روش‌های درمانی که در آنها برای جوان‌سازی پوست لایه‌های خارج آن (لایه‌های آسیب دیده پوست) برداشته شده و از طریق آن لایه‌های جوان‌تر و سالم‌تر پوست نمایان می‌شوند شامل هیدرودرم، میکرودرم آبریژن و لایه‌برداری پوست با لیزر است.
در صورتی که افتادگی پوست بیش از حد باشد و یا چین و چروک‌های زیادی در سطح پوست ایجاد شده باشد، درمان‌های جراحی مانند لیفت صورت، لیفت ابروها و کاشت پروتزهای گونه، چانه و لب گزینه‌ای بهتر در جوان‌سازی هستند. برای تشخیص بهترین روش، مشاوره با متخصص زیبایی امری ضروری است. شماره‌های 02188334029 02188333259 برای کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت در اختیار شما عزیزان هستند.

جوان‌سازی پوست چیست؟


2

جوان‌سازی پوست شامل استفاده از یک تکنیک زیبایی یا ترکیبی از تکنیک‌های مختلف برای کاهش یا حذف آسیب‌های وارد شده به پوست در نتیجه افزایش سن یا آفتاب سوختگی است. به این ترتیب یک برنامه جامع جوان‌سازی پوست می‌تواند بسیاری از مشکلات پوستی همچون چین و چروک، خطوط ریز، و شیارهای ایجاد شده بر روی پوست و نیز سایر انواع آسیب‌های پوستی به خاطر شرایط سنی، آسیب‌های وارد شده به پوست به خاطر قرار گرفتن در معرض نور خورشید، و تغییر رنگ پوست را درمان کند. علاوه بر این تکنیک‌های جوان‌سازی پوست می‌تواند به جوان‌تر، محکم‌تر، و صاف‌تر و درخشان‌تر شدن پوست کمک کرده و ساختار کلی پوست را بهبود بخشد.

رایج‌ترین روش‌های درمان برای جوان‌سازی پوست چیست؟


3

امروزه بیش از هر زمان دیگر روش‌های مختلف برای جوان‌سازی پوست وجود دارد که امکان استفاده از آنها در شرایط مختلف برای رفع مشکلات پوستی وجود دارد. رایج‌ترین روش‌های مورد استفاده به این منظور به شرح زیر هستند:

لایه‌برداری با لیزر

4

در این روش از انرژی لیزر برای ایجاد آسیب کنترل شده به پوست استفاده شده و به این ترتیب ساختارهای زیر سطح پوست دستکاری می‌شوند. از این روش برای رفع چین و چروک و خطوط ایجاد شده بر روی پوست و نیز لکه‌های خورشیدی و لکه‌های ایجاد شده بر روی پوست به خاطر افزایش سن استفاده شده و این روش می‌تواند نقش موثر در بهبود ساختار کلی پوست و وضعیت ظاهری آن و کشیدن پوست صورت داشته باشد. امروزه پزشکان از انواع مختلف لیزرها برای رفع مشکلات پوستی استفاده می‌کنند که هر یک از آنها برای درمان شرایط خاص و دستیابی به نتایج مختلف مناسب هستند. علاوه بر این برخی لیزرها ترکیبی از چند نوع انرژی لیزر را برای درمان مشکلات متعدد در یک جلسه درمان مورد استفاده قرار می‌دهند.

درمان با لیزر فرکشنال (fraxel)

5

با بالا رفتن سن به تدریج لکه‌های قهوه‌ای و سایر مشکلات مربوط به تغییر رنگ در پوست ناحیه پشت دست‌ها، بازوها و صورت ایجاد می‌شود. در اصطلاح به این عوارض لکه‌های پوستی گفته می‌شود و تشکیل آنها یک بخش عادی از فرآیند بالا رفتن سن است. زیباسازی پوست با لیزر فرکشنال از طریق ارسال پرتوی لیزر به لایه‌های بالای پوست انجام می‌شود. این درمان می‌تواند باعث تغییر رنگ پوست شده و درخشندگی آن را به همراه داشته باشد. بنابراین، متخصص پوست برای رفع چین و چروک، جای جوش، جای زخم یا افتادگی پوست ممکن است به بیمار توصیه کند از درمان با لیزر فرکشنال استفاده کند. برای تکمیل این درمان معمولاً به سه تا پنج جلسه درمان با فاصله یک ماهه بین این جلسات نیاز است. به این ترتیب در پایان فرآیند درمان اکثر افراد با بهبود چشمگیر در وضعیت پوست خود مواجه خواهند شد.

درمان با لیزر پرتوان (IPL)

6

گاهی اوقات برای رفع مشکلات پوستی از لیزر پرتوان (IPL) استفاده می‌شود. بطور خاص متخصص پوست این روش را برای رفع لکه‌های قهوه‌ای یا بهبود قرمزی پوست به بیمار توصیه می‌کند. دستگاه لیزر مورد استفاده برای این درمان دارای قابلیت تنظیم برای ارسال طول موج‌های مختلف به منظور ارسال پرتوی مناسب برای رفع مشکلات خاص پوستی است. به این ترتیب می‌توان لکه‌های قهوه‌ای ایجاد شده بر روی پوست را درمان کرده و رنگ طبیعی پوست را بازیابی کرد. این درمان نیازی به عمل جراحی یا بی‌حسی ندارد و مقدار ناراحتی یا درد بیمار در طول درمان بسیار ناچیز است. طول مدت درمان با این روش در حدود 30 دقیقه است و برای تکمیل آن فقط به یک تا سه جلسه درمان نیاز می‌باشد.

تزریق ژل

7

در این روش از تزریق ژل برای پر کردن چین و چروک‌ها، خطوط، جای زخم، و سایر فرورفتگی‌های ایجاد شده در پوست استفاده می‌شود. ژل‌های مورد استفاده در این روش از مواد مختلف همچون انواع ژل، چربی، یا هیالورونیک اسید (ماده‌ای که به صورت طبیعی در پوست وجود داشته و به حفظ رطوبت و برآمدگی آن کمک می‌کند) گرفته می‌شوند. در این شرایط با توجه به نوع ماده انتخاب شده، ممکن است نیاز به انجام تست آلرژی برای تعیین بی‌خطر بودن درمان برای فرد وجود داشته باشد. به این ترتیب از تزریق ژل می‌توان برای برجسته سازی لب و پر کردن چین و چروک‌ها و خطوط ناحیه صورت همچون خطوط لبخند که از گوشه دهان به لبه‌های بینی امتداد یافته استفاده می‌شود.

تزریق بوتاکس (سم بوتولونیوم)

در این حالت محلول بوتاکس با استفاده از یک سوزن بسیار ریز به نواحی تحت درمان تزریق می‌شود. عملکرد بوتاکس از طریق شل شدن عضلات زیر پوست و جلوگیری از انقباض این عضلات است. به این ترتیب تزریق بوتاکس می‌تواند یک روش موثر برای رفع چین و چروک‌ها و ایجاد ظاهر صاف‌تر و مناسب‌تر برای پوست باشد.

درم آبریژن

8

در روش درم آبریژن از ابزارهای مکانیکی برای برداشتن لایه‌های بالای پوست به همراه سلول‌های پوستی آسیب دیده و ایجاد پوست جوان، شاداب و درخشان پس از تکمیل فرآیند بهبود استفاده می‌شود. میکرودرم آبریژن همچنین می‌تواند لایه‌های بالای پوست را از طریق استفاده از کریستال‌های اکسید آلومینیوم برای سایش این لایه‌ها درمان کند. روش‌های عمیق‌تر درم آبریژن برای افرادی توصیه می‌شود که بر روی پوست خود جای جوش‌های عمیق دارند. بطور کلی، تکنیک درم آبریژن برای درمان چین و چروک‌ها و آسیب‌های وارد شده به پوست در نتیجه قرار گرفتن در معرض نور خورشید و بالا رفتن سن و نیز بهبود جای زخم و تغییر رنگ پوست استفاده می‌شود. توجه داشته باشید مدت زمان بهبودی با این روش بستگی به عمق درمان دارد.

میکرودرم آبریژن

8

این روش از سطح تهاجم کمتر نسبت به درم آبریژن برخوردار بوده و در آن از ابزارهای با کمترین سطح سایندگی برای جوان‌سازی پوست از طریق از بین بردن لایه خارجی آسیب دیده پوست (اپیدرم) استفاده می‌شود. این روش برای درمان آسیب‌های وارد شده به پوست در نتیجه قرار گرفتن در معرض نور خورشید، علائم ایجاد شده بر روی پوست به خاطر کشیدگی، جای زخم‌های خفیف، و نیز تغییر رنگ پوست مناسب است. علاوه بر این میکرودرم آبریژن می‌تواند باعث تحریک تولید کلاژن شده و ظاهر محکم، صاف، و جوان برای پوست فرد به همراه داشته باشد. میکرودرم آبریژن بدون نیاز به عمل جراحی یا بی‌حسی بر روی بیمار انجام می‌شود و پس از تکمیل آن نیاز به استراحت و مرخصی برای بهبودی نیست.

هایفوتراپی

9

در صورتی که با چین و چروک‌های ایجاد شده در پوست، افتادگی پوست یا تشکیل غبغب در ناحیه چانه نگران هستید، هایفوتراپی می‌تواند یک روش درمان مناسب برای رفع مشکل شما باشد. این روش یک تکنیک زیبایی غیر تهاجمی است که در آن از تکنولوژی امواج مافوق صوت برای ارسال امواج صوتی به بافت‌های زیر پوست به منظور سفت کردن و لیفت عضلات استفاده شده و امکان بکارگیری آن برای پوست ناحیه صورت و گردن وجود دارد. هایفوتراپی به سرعت بر روی بیمار و در طول مدت 30 دقیقه انجام شده و نیازی به بی‌حسی ندارد. علاوه بر این در پایان این درمان جای زخم بر روی پوست باقی نمانده و این درمان نیازی به بهبودی و استراحت ندارد.









درمان جوش (آکنه) هورمونی صورت و بدن در بزرگسالان و نوجوانان

1

تغییرات هورمونی می‌تواند باعث بدتر شدن وضعیت جوش‌ها شود. سراسر پوست شما توسط غدد چربی‌ساز که ماده‌ای به نام سبوم تولید می‌کنند، پوشیده شده است. سبوم یک ماده چرب است که بدن شما آن را به طور طبیعی برای نرم کردن مو و پوست تولید می‌کند. جوش‌های هورمونی هنگامی به وجود می‌آیند که این غده‌ها چربی خیلی زیادی تولید می‌کنند و این چربی اضافی با سلول‌های مرده پوست ترکیب می‌شود و فولیکول‌های مو که به غدد چربی متصل هستند را مسدود و چرکین می‌کند.

باکتری‌هایی که به طور طبیعی بر روی سطح پوست شما زندگی می‌کنند، می‌توانند فولیکول‌های مسدود شده را عفونی کرده و باعث بروز یک واکنش التهابی توسط سیستم ایمنی بدن شوند. این واکنش باعث می‌شود که مجموعه‌ای از هورمون‌ها به نام آندروژن‌ها از جمله تستوسترون، غده‌های چربی را تحریک کنند تا بزرگ شوند و چربی بیشتری تولید کنند. افزایش اندازه و چربی این غده‌ها احتمال بروز جوش‌های هورمونی را بیشتر می‌کند. اگرچه آندروژن‌ها به عنوان یک هورمون مردانه شناخته می‌شوند، اما هم زنان و هم مردان، این هورمون را در بدن خود دارند. جوش‌های هورمونی عارضه بسیار شایعی هستند و در حدود 80% از جوانان بین 11 تا 30 سال را درگیر می‌کنند.

نوجوانان شایع‌ترین گروه از افرادی هستند که با مشکل جوش‌های هورمونی درگیر هستند، اما متخصصین پوست دریافته‌اند که شیوع جوش‌های هورمونی یا جوش‌های ناشی از بلوغ در زنان و مردان در دهه‌های 20، 30، 40 و حتی 50 سالگی از سنشان در حال افزایش می‌باشد.

با وجود آنکه هیچ درمان منحصر به فرد و قطعی که برای همه افراد مبتلا به جوش‌های هورمونی مناسب باشد وجود ندارد، اما متخصصین ما در کلینیک تخصصی پوست و موی رازی می‌توانند درمان‌های اختصاصی و متناسب با شرایط هر بیمار را برای کنترل جوش‌های هورمونی و به حداقل رساندن احتمال بروز آنها در آینده توصیه کنند. هورمون درمانی یکی از روش‌های رایج برای درمان ایمن و مؤثر جوش‌های هورمونی در زنان می‌باشد. معمولاً بعد از درمان جوش‌ها، در کلینیک تخصصی پوست و موی رازی مرحله بعد، درمان و از بین بردن جای جوش‌ها از صورت و بدن است که بدین منظور روش‌های مختلفی مانند لیزر فرکشنال، لایه‌برداری پوست و میکرودرم توسط متخصصین ما به کار گرفته می‌شود.

جهت کسب اطلاعات بیشتر درباره روش‌های درمان متخصصین ما، مطرح کردن سؤالات خود یا رزرو نوبت می‌توانید شماره‌های 02188334029 02188333259 با همکاران ما تماس حاصل نمایید.

انواع آکنه هورمونی


جوش‌های دوران بلوغ

2

آکنه هورمونی عمدتاً در دوران بلوغ که تغییرات زیادی در میزان هورمون‌های شما اتفاق می‌افتد، به وجود می‌آید. در دوران بلوغ به موازات رشد و نمو جسمی، میزان هورمون تستوسترون هم در پسران و هم در دختران افزایش پیدا می‌کند. افزایش مقدار این هورمون منجر به تحریک تولید چربی اضافه و انباشته شدن فولیکول‌های مو توسط این چربی‌ها می‌شود. همچنین بالا رفتن مقدار این هورمون‌ها باعث ضخیم شدن لایه پوشاننده سطح داخلی فولیکول‌های مو می‌شود و به این ترتیب منافذ پوست و مو به راحتی مسدود می‌شوند. متأسفانه این چربی‌ها را نمی‌توان با شستشوی عادی پوست تمیز کرد و حتی تلاش برای تمیز کردن نیز می‌تواند باعث زخم شدن و باقی ماندن جای زخم در صورت شود که به کمک روش هایی همچون هیدرودرمی، میکرودرم ، میکرونیدلینگ و … می توان آنها را از بین برد. جوش‌های هورمونی بیشتر در صورت، کمر و سینه ظاهر می‌شوند. اغلب جوش‌هایی که در زمان بلوغ به وجود می‌آیند، تا اواسط دهه 20 سالگی تقریباً به طور کامل برطرف می‌شوند.

جوش‌های هورمونی در زنان

4

جوش‌های هورمونی فقط یک مشکل برای نوجوانان و جوانان نیست. بسیاری از بزرگسالان نیز در سنین 30 سالگی و حتی بالاتر از این جوش‌ها رنج می‌برند. در مورد زنان این جوش‌ها در اغلب موارد به دلیل نوسان طبیعی مقدار هورمون‌ها که در مراحل مختلف زندگی اتفاق می‌افتد، به وجود می‌آیند. جوش‌های ناشی از این تغییرات هورمونی عمدتاً در ناحیه پایین صورت (خط فک، گردن، چانه، دهان) و خط رویش مو ظاهر می‌شوند.

جوش در دوره عادت ماهانه

جوش‌های پریودی در خانم‌ها در اثر تغییر در میزان هورمون‌های زنانه استروژن و پروژسترون در طول دوره عادت ماهانه آنان اتفاق می‌افتد. در واقع در طول دوره عادت ماهانه، نسبت مقدار این هورمون‌ها به تستوسترون در بدن شما تغییر می‌کند و همین تغییرات عامل به وجود آمدن آکنه می‌شود. شدت جوش‌های پریودی نیز ممکن است متناسب با زمان این دوره به صورت چرخه‌ای، کم و زیاد شود. یعنی تعداد این جوش‌ها دقیقاً قبل از شروع دوره پریودی به طور چشمگیری زیاد می‌شود.

زنانی که وارد دوره یائسگی می‌شوند نیز ممکن است به دلیل تغییرات دیرهنگام در میزان هورمون‌های خود دچار آکنه‌های هورمونی شوند.

بارداری

50% از زنانی که در دوران بارداری دچار جوش‌های هورمونی می‌شوند، معمولاً این عارضه را در 3 ماهه اول از دوران بارداری خود تجربه می‌کنند. زیرا در این مقطع از دوران بارداری، مقدار هورمون‌ها بخصوص هورمون پروژسترون که عامل تحریک ترشح چربی در پوست است، به طور محسوسی بالا می‌رود و همین عامل باعث ایجاد آکنه می‌شود.

قرص‌های ضدبارداری

قرص‌های ضدبارداری ترکیبی که حاوی هر دو هورمون استروژن و پروژستین هستند، می‌توانند در مقابله با جوش‌های هورمونی تأثیر داشته باشند. ترکیب این هورمون‌ها باعث کاهش مقدار هورمون آندروژن و در نتیجه کاهش تولید چربی توسط غدد چربی‌‌ساز می‌شود. از طرفی اگر شما به طور مرتب قرص‌های ضدبارداری مصرف می‌کنید و ناگهان مصرف آن را قطع کنید، ممکن است پیدایش جوش‌های هورمونی نیز در شما شروع شود. زیرا قبلاً هورمون‌هایی که در این قرص‌ها وجود داشت، مانع از بروز علائم جوش‌های هورمونی در شما می‌شد.

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک

5

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک باعث فعالیت بیش از حد تخمدان‌های شما و تولید هورمون تستوسترون به مقدار بیشتر از حد طبیعی می‌شود و این عامل، تولید چربی توسط غدد چربی در پوست را افزایش می‌دهد. بسیاری از زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک دوره قاعدگی نامنظمی دارند و یا اصلاً عادت ماهیانه ندارند. فقدان چرخه کم و زیاد شدن مقدار این هورمون باعث می‌شود که این بیماران به طور مداوم از جوش‌های هورمونی رنج ببرند. اگر آکنه‌های شما با علائم دیگری از قبیل موهای زائد فراوان در صورت، قاعدگی نامنظم و لکه‌های کچلی همراه باشد، احتمالاً ناشی از سندرم تخمدان پلی‌کیستیک است.

روش‌های درمانی


روش درمان جوش‌های هورمونی به علت به وجود آمدن و شدت این جوش‌ها بستگی دارد. جوش‌های هورمونی ممکن است به درمان‌ها و داروهای بدون نسخه‌ای که به طور معمول برای آن عرضه می‌شود، جواب ندهند. در این صورت چند روش درمانی دیگر وجود دارد که پزشک می‌تواند جهت کنترل این جوش‌ها برای شما تجویز کند. معمولاً ترکیبی از درمان‌های موضعی (لوسیون‌ها، کرم‌ها یا ژل‌هایی که روی پوست مالیده می‌شود) و قرص‌های آنتی‌بیوتیک برای این منظور خیلی خوب جواب می‌دهد. تمامی گزینه‌های درمانی برای جوش‌های هورمونی ممکن است تا چند ماه و گاهی اوقات تا یک سال طول بکشد تا نتایج آن مشخص شود. بنابراین بسیار اهمیت دارد که صبور باشید و حتی اگر نتایج فوری از این درمان‌ها نگرفتید، آن را رها نکنید تا به نتیجه مورد انتظار برسید.

درمان‌های موضعی


  • بنزوئیل پراکسید یک عامل کراتولیتیک است که خواص ضدباکتری دارد و تعداد باکتری‌ها موجود بر روی پوست را کاهش می‌دهد و احتمال بروز التهاب و عفونت‌های باکتریایی را کمتر می‌‌کند.
  • رتینوئیدها از طریق لایه‌برداری و حذف سلول‌های مرده پوست، مانع از انباشته شدن آنها در فولیکول‌های مو می‌شوند.
  • آنتی‌بیوتیک‌های موضعی، باکتری‌های موجود بر روی پوست که عامل عفونت و مسدود شدن فولیکول‌های مو هستند را از بین می‌برند.
  • آزلائیک اسید، باکتری‌ها را از بین می‌برد و سلول‌های مرده پوست را حذف می‌کند. در مقایسه با بنزوئیل پراکسید و رتینوئیدها، این دارو می‌تواند اثر تحریک‌کنندگی کمتری بر روی پوست داشته باشد و به همین دلیل به عنوان داروی جایگزین برای افرادی که نسبت به آن داروها حساسیت دارند، تجویز می‌شود.

سایر روش‌های درمانی


  • قرص‌های آنتی‌بیوتیک از طریق کاهش تعداد باکتری‌ها در کاهش آکنه‌های هورمونی تأثیر مثبت دارند. انواع مختلفی از قرص‌های آنتی‌بیوتیک برای رفع آکنه وجود دارد که نوع مناسب آن بسته به اینکه شما باردار باشید یا کودک شیرخوار داشته باشید یا خیر، برایتان تجویز می‌شود.
  • ایزوترتینوئین یک داروی رتینوئید خوراکی است که از طریق متعادل کردن میزان تولید چربی و کاهش تعداد باکتری‌ها بر روی سطح پوست، مانع از مسدود شدن فولیکول‌های پوست می‌شود. همچنین این دارو شدت واکنش‌های التهابی توسط پوست را کاهش می‌دهد. اما ایزوترتینوئین فقط برای موارد خیلی شدید آکنه‌های هورمونی تجویز می‌شود، زیرا مصرف این دارو عوارض جانبی نامطلوبی به دنبال دارد. این دارو برای زنان باردار و مادران شیرده به هیچ وجه مناسب نیست.
  • در زنانی که از آکنه‌های هورمونی رنج می‌برند، اصلاح اختلالات هورمونی می‌تواند به تسکین علائم این عارضه کمک کند. پزشکان معمولاً مصرف ترکیبی از قرص‌های ضدبارداری خوراکی را برای این زنان تجویز می‌کنند. به این ترتیب حتی در صورتی که این خانم‌ها از نظر جنسی خیلی فعال نباشند، مصرف این قرص‌ها می‌تواند مانع از بروز جوش‌های هورمونی در آنان شود. اما برای این منظور باید حتماً از قرص‌های ترکیبی استفاده شود، زیرا گاهی اوقات قرص‌های پروژسترون به تنهایی می‌تواند باعث بدتر شدن جوش‌های هورمونی شود.
  • کو- سیپریندیول یک درمان هورمونی دیگر است که از طریق کاهش میزان تولید چربی در پوست عمل می‌کند. از این دارو می‌توان برای درمان موارد شدید آکنه‌های هورمونی که داروهای آنتی‌بیوتیک تأثیری بر آنها نداشته است، استفاده کرد.








درمان و رفع خشکی پوست صورت و بدن

یک پوست طبیعی به دلیل حاوی بودن آب، بافتی نرم و انعطاف‌پذیر دارد. برای اینکه پوست نرم و انعطاف‌پذیر باشد، لایه‌ی رویی آن باید حداقل دارای 10 درصد آب و به صورت ایده آل دارای 20 تا 35 درصد آب باشد. برای کمک به حفظ لایه‌ی بیرونی پوست نسبت به از دست دادن آب، غدد چربی پوست یک ماده‌ی روغنی به نام سبیوم تولید می‌کنند. سبیوم ترکیب پیچیده‌ای از اسیدهای چرب، شکر، وَکس و سایر مواد شیمیایی طبیعی است که یک سد محافظ را در برابر تبخیر آب تشکیل می‌دهد.

علت خارش پوست عوامل مختلفی را شامل می شود نظیر اینکه اگر میزان سبیوم پوست به اندازه کافی نباشد، پوست آب خود را از دست خواهد داد و خشک خواهد شد.اگر عواملی محیطی باعث تبخیر بیشتر آب پوست شوند و توانایی سبیوم برای جلوگیری از تبخیر آب را مختل کنند، پوست خشک و چروک می‌شود و ترک برمی‌دارد.

در اغلب موارد، پوست خشک باعث ایجاد تغییرات خوبی در سبک زندگی فرد می‌شود؛ مانند استفاده از مرطوب‌کننده‌ها و اجتناب از حمام‌های طولانی و داغ. اگر پوست شما بسیار خشک، زبر و پوسته پوسته است، می‌توانید با متخصصین ما در کلینیک تخصصی پوست و موی رازی مشورت کنید. ممکن است آنها استعمال کرم‌هایی حاوی لاکتیک اسید و یا حاوی لاکتیک اسید همراه با اوره را به شما توصیه کنند؛ این کرم‌ها اغلب بدون نیاز به نسخه پزشک قابل تهیه هستند. اگر از یک بیماری پوستی جدی‌تری مانند درماتیت آتوپیک، ایکتیوز و یا پسوریازیس رنج می‌برید؛ ممکن است پزشک علاوه بر مراقبت‌های خانگی، استعمال کرم‌ها و پمادهای دارویی و یا سایر روش‌های درمانی را به شما توصیه کند.
برای کسب اطلاعات بیشتر درباره درمان‌های خشکی پوست و سایر مشکلات مرتبط با آن می‌توانید با شماره‌های 02188334029 02188333259 جهت دریافت مشاوره یا رزرو نوبت تماس حاصل نمایید

عوامل خطر خشکی پوست


خشکی پوست صورت که به آن زروسیس (xerosis) نیز می‌گویند، یک مشکل بسیار شایع در جوامع مدرن است که افراد را در همه‌ی سنین، حتی نوزادان، تحت تأثیر قرار می‌دهد. در بیشتر موارد، خشکی پوست به یک یا چند تا از عوامل زیر مربوط می‌شود:

  • کاهش تولید سبیوم: این عامل اغلب برای افراد مسن رخ می‌دهد؛ زیرا با گذشت سن، تعداد و میزان فعالیت غدد چربی پوست کاهش می‌یابد.
  • از دست رفتن سبیوم موجود در پوست: این مورد ناشی از عوامل سبک زندگی فرد است؛ مانند حمام کردن یا دوش گرفتن بیش از حد، تمیز کردن بیش از حد پوست در هنگام شستشو (مانند کیسه کشیدن) و استفاده از صابون‌های قوی که لایه‌ی سبیوم پوست را در خود حل می‌کنند. در برخی موارد سرتاسر پوست بدن خشک می‌شود؛ به خصوص ورزشکارانی که در یک روز چندین بار دوش می‌گیرند. در موارد دیگر، خشکی پوست فقط دست‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ برای مثال در کارکنان مراقبت‌های بهداشتی، آشپزها، کارگران تمیزکننده‌های منازل، خانه‌دارها، مادرانی که کودک خود را پوشک می‌کنند و سایر افرادی که به طور مکرر دست‌های خود را می‌شویند.
  • شرایط محیطی که احتمال از دست رفتن آب پوست را افزایش می‌دهد: شرایط سخت محیطی می‌تواند لایه‌ی طبیعی محافظ پوست را از بین ببرد و باعث تبخیر آب پوست شود. این یک دلیل مهم برای خشکی پوست در بین افرادی است که در شرایط آب و هوایی گرم و خشک و بیابانی زندگی می‌کنند. خشک بودن بیش از حد هوای درون خانه نیز می‌تواند باعث خشکی پوست و خارش در فصل زمستان شود؛ به خصوص برای افرادی که از سیستم‌های گرم‌کننده هوای اجباری (forced-air heating) استفاده می‌کنند. قرار گرفتن مکرر در معرض نور خورشید و باد (برای ورزشکارانی که در فضای باز فعالیت می‌کنند) می‌تواند آب پوست را تبخیر کند و باعث خشکی و خارش پوست شود. حتی شناگران نیز می‌توانند دچار خشکی پوست شوند؛ زیرا مواد شیمایی موجود در آب استخر، چربی و رطوبت پوست را از بین می‌برد.

خشکی پوست یک مشکل رایج در بین افراد مبتلا به دیابت و آلرژی‌های پوستی (درماتیت آتوپیک) است. در موارد کمتر شایع می‌تواند نشانه‌ای از کم‌کاری تیروئید، نارسایی کلیه و یا سندروم شوگرن باشد. علاوه بر این، گاهی اوقات خشکی پوست به عنوان عوارض جانبی مصرف برخی از داروها بروز می‌کند، به خصوص محصولاتی که برای درمان جوش و آکنه تجویز می‌شوند و باید روی پوست مالیده شوند.

علائم


22

گاهی اوقات تنها علامت خشکی پوست صورت ، خارش است؛ اگرچه اکثر افراد متوجه این مسئله نیز خواهند شد که پوستشان پوسته پوسته و کمی چروکیده‌تر از حد معمول است. ممکن است علائم خشکی پوست در فصل زمستان تشدید شود، به خصوص اگر زمان زیادی را در خانه بگذرانید زیرا هوای گرم داخل خانه خشک است.

تشخیص


در اکثر مواردی که خشکی پوست ساده و بدون عارضه‌ی جانبی است، شما می‌توانید خودتان تشخیص خشکی پوست را انجام  دهید. در این صورت، مراقبت‌های معمولی از پوست را آغاز کنید. آیا اغلب حمام‌های شما طولانی مدت و داغ است طوری که ممکن است لایه‌ی سبیوم محافظ پوست را از بین ببرد؟ آیا در طول روز چندین بار حمام می‌کنید و یا پوست خود را با صابون‌های قوی می‌شویید؟ آیا شغل شما طوری است که مجبور می‌شوید به صورت مکرر دست‌های خود را بشویید؟
در صورتی که پاسخ شما به سؤال‌های فوق مثبت بود، سعی کنید سبک زندگی خود را تغییر دهید.
در مرحله‌ی بعد عوامل خطر محیط زندگی خود، هم در داخل خانه و هم بیرون از آن را بررسی کنید. آیا شما در یک آب و هوای گرم و خشک و بیابانی زندگی می‌کنید؟ آیا معمولاً ماه‌های زمستانی را در خانه و اتاق‌های گرم‌شده، بدون استفاده از دستگاه مرطوب‌کننده هوا سپری می‌کنید؟ آیا در هنگام خروج از خانه، پوست خود را با لباس‌های مناسب می‌پوشانید و یا از کرم‌های ضدآفتاب استفاده می‌کنید؟ آخرین باری که از کرم مرطوب‌کننده استفاده کردید، چه زمانی بود؟

درمان


33

استفاده از صابون جایگزین

صابون‌های معمولی بسیار قلیایی هستند و می‌توانند باعث تحریک و یا آسیب‌های پوستی شوند. اگر پوست شما خشک است، بهتر است از استعمال صابون‌ها و شامپوهای استاندارد خودداری کنید. در عوض از صابون‌های جایگزینی که بسیار ملایم و لطیف هستند استفاده کنید. این صابون‌ها انواع مختلفی دارند که در داروخانه‌ها یافت می‌شوند.

استفاده از مرطوب‌کننده

اگرچه بسیاری از افراد به طور منظم برای پوست صورت خود مرطوب‌کننده استفاده می‌کنند، اما آنها اغلب سایر نواحی پوست بدن خود را نادیده می‌گیرند. مرطوب‌کننده‌ها به حفظ رطوبت پوست کمک می‌کنند و پوست را در مقابل محرک‌ها محافظت می‌کنند. همچنین می‌توان آنها را برای تمامی قسمت‌های بدن که خشکی پوست دارند مورد استفاده قرار داد. بهتر است بلافاصله بعد از شستشو، هنگامی که پوست هنوز گرم و مرطوب است از مرطوب‌کننده استفاده کرد. اگر پوست شما خشک و حساس است بهتر است از مرطوب‌کننده‌هایی که حاوی یک نرم‌کننده بدون عطر هستند استفاده کنید.
مرطوب‌کننده‌ها در اشکال مختلفی یافت می‌شوند؛ ازجمله لوسیون، کرم، پماد، روغن‌های مخصوص حمام، ژل‌های مخصوص دوش گرفتن و هیدرودرم ابریژن (آب‌رسانی به پوست) بالینی. محصولات غلیظ‌تر حاوی روغن بیشتری هستند که آنها را مؤثرتر ولی چرب‌تر می‌کند. اگر خشکی پوست شما خفیف است، ممکن است یک لوسیون برای شما کافی باشد. اما اگر خشکی پوستتان شدید باشد، ممکن است به کرم یا پماد نیاز داشته باشید. به طور کلی هرچه خشکی پوست شما بیشتر باشد، محصولات غلیظ‌تر و چرب‌تری باید استعمال کنید.
مرطوب‌کننده‌ها با توجه به مواد تشکیل‌دهنده‌ی آنها از یکدیگر متفاوت هستند. ممکن است شما بسته به علائم خود محصولی را انتخاب کنید که:

  • حاوی موادی باشد که رطوبت را به خود جذب می‌کنند (مانند اوره، گلیسیرین، اسید لاکتیک): این مواد به جذب و نگهداری آب کمک می‌کنند.
  • مسدودکننده باشد: این محصولات یک لایه روی سطح پوست تشکیل می‌دهند تا مانع از دست رفتن آب پوست شوند.
  • ضدخارش باشد: این محصولات حاوی عناصری هستند که از خارش پوست جلوگیری می‌کنند.
  • ضدعفونی کننده باشد: این محصولات پوست شما را در برابر آلوده شدن محافظت می‌کنند.
    همچنین برخی محصولات حاوی یک عامل کراتولیتیک هستند: کراتولیتیک به شل شدن سلول‌های لایه‌ی سطحی پوست کمک می‌کند که این باعث نمایان شدن یک پوست جدید و نرم می‌شود.

هیدرودرم ابریژن یا آب‌رسانی به پوست

هیدرودرم ابریژن روشی برای لایه‌برداری اولین لایه‌ی پوست (لایه شاخی) است. لایه شاخی خارجی‌ترین لایه‌ی پوست است که عمدتاً از سلول‌های مرده پوستی تشکیل شده است. خطوط ریز و خشکی پوست، اغلب تنها این لایه از پوست را تحت تأثیر قرار می‌دهند.
با هیدرودرم این لایه از پوست به صورت پوسته پوسته برداشته می‌شود و بدن به سرعت سلول‌های جدید و سالمی را جایگزین سلول‌های از بین رفته می‌کند؛ در نتیجه عیوب ظاهری پوست مانند چین و چروک، خطوط ریز و خشکی بهبود می‌یابند. با این کار همچنین سطح پوست نیز نرم، صاف و سفت‌تر می‌‌شود و سایر روش‌های درمانی تأثیر بهتری خواهند داشت.

کرم‌های محافظ

کرم‌های محافظ، محصولات غلیظی هستند و طوری طراحی شده‌اند که برای پوست مانند یک سد عمل می‌کنند تا پوست را در برابر آب و مواد پاک‌کننده و تحریک‌آور محافظت کنند. این کرم‌ها می‌توانند برای افرادی مفید باشند که دست‌هایشان اغلب با آب تماس دارد و یا افرادی که به درماتیت تماسی (نوعی التهاب پوست که در صورت تماس مستقیم با ماده محرک خارجی بروز می‌کند) مبتلا هستند. ممکن است این کرم‌ها دست را لیز و لغزنده کنند.

جلوگیری از خشکی پوست


4

به غیر از استفاده مداوم از محصولاتی مانند صابون‌های ملایم و مرطوب‌کننده‌ها، اقدامات دیگری نیز وجود دارد که شما می‌توانید با انجام آنها از خشکی پوست خود جلوگیری کنید. برخی از دستورالعمل‌های مراقبتی مخصوص پوست‌های خشک عبارتند از:

  • در طول روز فقط یک‌بار حمام کنید یا دوش بگیرید نه بیشتر.
  • برای حمام کردن به جای آب دغ از آب ولرم استفاده کنید.
  • در صورتی که از حمام روغن استفاده می‌کنید، خیلی زیاد و بی‌رویه این کار را نکنید؛ زیرا می‌تواند فرایند تولید چربی توسط پوست را متوقف کند.
  • بعد از حمام کردن یا دوش گرفتن، به جای مالش و ساییدن پوست، به آرامی روی آن دست بکشید.
  • در صورت استفاده از مواد آرایشی، از انواعی استفاده کنید که ضدحساسیت هستند.
  • سعی کنید لباس‌هایی که با پوست تماس مستقیم دارند را از جنس الیاف طبیعی مانند پنبه تهیه کنید.
  • اگر هوای خانه‌ی شما خشک است، از دستگاه مرطوب‌کننده هوا استفاده کنید.
  • اگر سیگار می‌کشید، سعی کنید آن را ترک کنید (سیگار باعث خشک شدن پوست می‌شود).
  • مقادیر زیادی آب و مایعات بنوشید تا بدن و پوستتان به خوبی هیدارته شود.








درمان، رفع و از بین بردن جوش و آکنه صورت

josh

آکنه یا جوش شایع‌ترین بیماری مزمن پوستی است که باعث ایجاد ضایعات و لکه‌های پوستی و همچنین چرب شدن پوست صورت، قفسه سینه و کمر می‌شود که می‌تواند به دلیل وجود منافذ آلوده‌ی پوستی باشد. اگر چه این عارضه بیشتر جوانان را تحت تأثیر قرار می‌دهد اما مخصوص سن خاصی نیست. آکنه ولگاریس یک اصطلاح پزشکی برای جوش و آکنه است.

/p>

هرگز آکنه را برای مدت طولانی بدون درمان رها نکنید. متخصصین پوست در کلینیک تخصصی پوست و موی رازی، با توجه به مشخصات پوست بیمار یک رژیم درمانی- پزشکی مؤثری مخصوص او ارائه می‌دهند. ما در کلینیک زیبایی رازی گزینه‌های درمانی زیر را پیشنهاد می‌کنیم:

  • داروهای موضعی
  • داروهای خوراکی
  • روش‌های درمانی جایگزین

روش‌های درمانی برای پوست‌های مختلف متفاوت هستند. به منظور یافتن روش درمانی مناسب، مشاوره با پزشک ضروری است. شماره‌های 02188334029 02188333259 به منظور دریافت مشاوره یا رزرو نوبت در اختیار شما عزیزان هستند

انواع آکنه یا جوش


j5

جوش‌های صورت و بدن به دو دسته اصلی جوش‌های غیرالتهابی و جوش‌های التهابی تقسیم می‌شوند که باز هر دسته‌بندی شامل انواع مختلفی از جوش‌ها با خصوصیات متفاوت هستند:

  • جوش‌های غیرالتهابی: این نوع جوش شامل کومدون‌های ریز یا جوش‌های زیرپوستی، جوش‌های سرسیاه، جوش‌های میلیا یا سفید زیرپوستی و برآمدگی‌های پوستی است. این نوع جوش باعث قرمزی و یا درد و ناراحتی نمی‌شود اما در صورتی که درمان نشود ممکن است ملتهب شود.
  • جوش‌های التهابی: جوش‌های چرکی و التهابی باعث قرمزی، تورم و التهاب می‌شوند و شامل کومدون‌های ریز، جوش‌های سرسیاه، جوش‌های میلیا، جوش کورک و جوش‌های چرکی هستند. ظهور جوش‌های کیسه‌ای زیرپوستی نیز در شمار جوش‌های التهابی قرار دارد. شدت جوش‌های التهابی متفاوت از یکدیگر است؛ جوش کیسه‌ای زیرپوستی، شدیدترین نوع آنها است.

عارضه‌های مربوط به جوش؛ تجمع رنگدانه‌ها و باقی ماندن جای زخم

بیمارانی که روی پوست خود جوش دارند، ممکن است گونه‌هایی از تجمع رنگدانه‌ها در بافت‌ها، تغییر رنگ و باقی ماندن جای زخم را تجربه کنند. سایر عارضه‌ها مربوط به جوش‌ها ممکن است شامل تغییر رنگ و پیدایش لکه‌های قرمزرنگی باشد که اغلب بعد از درمان جوش‌ها روی پوست باقی می‌مانند.

علت جوش و آکنه صورت


برخلاف آنچه اکثر افراد فکر می‌کنند، جوش زدن پوست ناشی از رعایت شرایط بهداشتی و یا مشکلات مربوط به رژیم غذایی نیست. این عارضه می‌تواند ناشی از عوامل ژنتیکی باشد. جوش زدن هم در زنان و هم در مردان ناشی از تحریک‌های هورمونی  است؛ مانند هورمون تستسترون که تولید سبیوم از غدد چربی موجود در فولیکول‌های کوچک مو را افزایش می‌دهد و این باعث چرب شدن پوست و تشکیل لکه‌های پوستی می‌شود.

همچنین اگر مسیرهای منتهی به سطح پوست مسدود شوند، منافذ پوستی آلوده و ملتهب می‌شوند که این منجر به ایجاد برآمدگی‌های قرمز، متورم و چرکی روی پوست می‌شود. با این حال یافته‌های فوق لزوماً بدین معنی نیست که هر شخصی که پوستش جوش می‌زند، سطح هورمون تستسترون او بیش از حد بالا است. ممکن است زنان در طول دوره قاعدگی و بارداری دچار جوش و آکنه شوند که این به دلیل عدم تعادل هورمونی است.

علائم جوش


جوش و آکنه به سادگی ظهور یک برآمدگی روی پوست نیست؛ جوش چندین علامت و نشانه دارد مانند موارد زیر:

  • وجود دانه‌های سرسیاه
  • پوسته پوسته شدن برآمدگی روی پوست
  • وجود کیست‌های زیرپوستی
  • وجود جوش کورک‌های قرمز و برآمدگی‌ها روی پوست
  • وجود چرک‌دانه‌ها
  • قرمزی در اطراف برآمدگی‌های روی پوست
  • زخم شدن پوست
  • وجود دانه‌های سرسفید

نواحی از بدن که احتمال جوش زدن در آنها بیشتر است عبارتند از:

  • صورت: جوش صورت تقریباً برای تمام افراد رخ داده است.
  • کمر: تقریباً 50 درصد بیماران، جوش روی کمر را تجربه کرده‌اند.
  • قفسه سینهاز هر 6 بیمار، یکی از آنها جوش زدن روی پوست سینه را تجربه کرده است.

درمان جوش


داروهای موضعی

این محصولات زمانی خیلی خوب عمل می‌کنند که 15 دقیقه بعد از شستشو، روی پوست خشک و تمیز اعمال شوند. ممکن است در طول چند هفته‌ی اول، تأثیری روی پوست خود مشاهده نکنید و حتی ممکن است در ابتدای درمان جوش صورت از این محصولات، متوجه تحریکات پوستی مانند قرمزی، خشکی و لایه لایه شدن پوست شوید.ممکن است پزشک برای به حداقل رساندن عوارض جانبی، دستورالعمل‌هایی را به شما پیشنهاد کند؛ مانند افزایش تدریجی در میزان داروی مصرفی، شستن داروها بعد از گذشت یک مدت زمان مشخص و یا تغییر دارو و استفاده از نوعی داروی دیگر.شایع‌ترین داروهای تجویزی موضعی برای درمان جوش عبارتند از:

  • رتینوئیدها: این محصول در قالب کرم، ژل و لوسیون عرضه شده است. داروهای رتینوئید از ویتامین A مشتق شده‌اند و شامل ترتیینوئین، آداپالن و تازاروتن می‌شوند. شما باید این دارو را در موقع شب مصرف کنید؛ در ابتدا به صورت سه بار در هفته و سپس به صورت روزانه. این دارو با جلوگیری از بیرون زدن فولیکول‌های مو، جوش را درمان می‌کند.
  • آنتی‌بیوتیک‌ها :این داروها با از بین بردن باکتری‌های اضافی و کاهش قرمزی پوست، جوش را درمان می‌کنند. برای چند ماه ابتدایی شروع درمان، ممکن است شما رتینوئید و آنتی‌بیوتیک را با هم مصرف کنید؛ آنتی‌بیوتیک را در صبح و رتینوئید را در شب مصرف کنید. آنتی‌بیوتیک‌ها اغلب با بنزوئیل پراکسید ترکیب می‌شوند تا احتمال مقاومت نسبت به آنتی‌بیوتیک کاهش یابد. نمونه‌هایی از آن‌ها عبارتند از کلیندامایسن با بنزوئیل پراکسید و اریترومایسن با بنزوئیل پراکسید.
  • داپسون (با نام تجاری Aczone): این ژل زمانی بسیار مؤثر است که با رتینوئید موضعی ترکیب شود. قرمزی و خشکی پوست ازجمله عوارض جانبی استفاده از این دارو هستند.

داروهای خوراکی

  • آنتی‌بیوتیک‌ها: برای درمان جوش های صورت متوسط تا شدید به آنتی‌بیوتیک‌ها نیاز است تا میزان باکتری‌ها را کاهش دهند و با التهاب مبارزه کنند. ازجمله آنتی‌بیوتیکی که برای درمان جوش مورد استفاده قرار می‌گیرد تتراسایکلین‌هایی مانند مینوسیکلین و داکسی سیکلین است.پزشک به محض اینکه علائم شما شروع به بهبود یافتن نمود و یا اینکه روشن شد که این داروها نمی‌توانند جوش‌های شما را درمان کنند (معمولاً در عرض سه تا چهار ماه)؛ به احتمال زیاد داروها را به صورت تدریجی کاهش خواهد داد. کاهش تدریجی با کاهش مصرف غیرضروری این داروها در یک مدت زمان طولانی، به پیشگیری از مقاومت نسبت به آنتی‌بیوتیک کمک می‌کند.احتمالاً شما آنتی‌بیوتیک‌های موضعی و خوراکی را با هم مصرف می‌کنید. مطالعات نشان داده است که استفاده از بنزوئیل پراکسید موضعی همراه با آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی، ممکن است احتمال مقاومت نسبت به آنتی‌بیوتیک را کاهش دهد. ممکن است مصرف آنتی‌بیوتیک باعث بروز عوارض جانبی مانند ناراحتی معده و سرگیجه شود. این داروها همچنین حساسیت پوست نسبت به نور خورشید را افزایش می‌دهند. آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توانند باعث تغییر رنگ دندان‌ها شوند. همچنین اگر زنی در طول دوره بارداری تتراسایکلین مصرف کند، رشد استخوان کودکش کاهش می‌یابد.
  • داروهای ضدبارداری ترکیبی: این قرص‌های ترکیبی خوراکی در درمان جوش زنان و دختران نوجوان مفید هستند. سازمان غذا و دارو سه محصولی که ترکیبی از استروژن و پروژسترون هستند (Ortho Tri-Cyclen، Estrostep و Yaz) را مورد تأیید خود قرار داده است. شایع‌ترین عوارض جانبی این داروها عبارتند از سردرد، حساسیت سینه‌ها، تهوع، افزایش وزن و خونریزی. یکی از عوارض بالقوه‌ی جدی، افزایش نسبی خطر لخته شدن خون است.
  • عناصر ضد آندروژندر صورتی که آنتی‌بیوتیک‌ها نتوانند جوش‌ها را درمان کنند، می‌توان داروی اسپیرونولاکتون (آلداکتون) را برای زنان و دختران نوجوان در نظر گرفت. این دارو با خنثی کردن اثر هورمون آندروژن بر غدد چربی، تأثیرگذار خواهد بود. عوارض جانبی احتمالی شامل حساسیت سینه‌ها، دوره‌های قاعدگی دردناک و ذخیره پتاسیم است.
  • ایزوترتینوئین: این دارو برای افرادی که به صورت شدیدی روی پوست خود جوش دارند، تجویز می‌شود. ایزوترتینوئین (Amnesteem، Claravis و Sotret) دارویی بسیار قوی است و برای افرادی که با روش‌های درمانی دیگر درمان نشده‌اند کاربرد دارد.

ایزوترتینوئین بسیار مؤثر است؛ اما به دلیل عوارض جانبی بالقوه‌ی آن، پزشکان باید در تجویز آن برای بیماران بسیار دقت کنند. جدی‌ترین عوارض جانبی مصرف این دارو عبارتند از کولیت اولسراتیو، افزایش خطر افسردگی و خودکشی و نقص‌های مادرزادی شدید. در حقیقت، ایزوترتینوئین عوارض جانبی جدی به دنبال دارد که برای زنانی که در سن باروری هستند بسیار خطرناک است.

روش‌های درمانی جایگزین

این روش‌های درمانی را می‌توان به تنهایی و یا همراه با مصرف دارو، دنبال کرد.

  • لایت تراپی (نوردرمانی): انواع روش‌های درمانی بر پایه‌ی نور، با موفقیت همراه هستند؛ اما برای تعیین روش مناسب، منبع نور و دوز موردنیاز نور باید با یک متخصص مشورت کنید. نوردرمانی باکتری‌هایی که باعث التهاب جوش‌ها می‌شوند را مورد هدف قرار می‌دهد. برخی از انواع روش‌های نوردرمانی در مطب پزشک انجام می‌شوند.
  • لایه‌برداری شیمیایی: این روش با استفاده مکرر از یک محلول شیمیایی مانند اسید سالیسیلیک انجام می‌شود. این روش در صورتی که با دیگر روش‌های درمان جوش به جز رتینوئیدهای خوراکی، ترکیب شود بسیار مؤثرتر خواهد بود. لایه‌برداری شیمیایی برای افرادی که در حال مصرف رتینوئیدهای خوراکی هستند توصیه نمی‌شود، زیرا ترکیب این دو روش با هم می‌تواند به طور قابل‌توجهی باعث تحریک پوست شود.
  • بیرون آوردن جوش‌های سرسفید و سرسیاه: متخصص پوست با استفاده از ابزار خاصی، به آرامی جوش‌های سرسیاه و سرسفیدی که با داروهای موضعی پاک نشده‌اند را از بین می‌برد. ممکن است این روش باعث زخم شدن پوست شود.
  • تزریق استروئید: ضایعات ندولر و کیستیک را می‌توان با تزریق مستقیم داروی استروئید به آنها درمان کرد. این روش بدون ایجاد زخم و بیرون آوردن جوش، ظاهر جوش‌ها را بهبود می‌بخشد. ازجمله عوارض جانبی این روش عبارتند از نازک و روشن شدن پوست و ظهور رگ‌های خون کوچک در ناحیه‎‌ی درمان شده.

درمان جای جوش

روش‌های که برای کاهش جای زخم ناشی از جوش مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارتند از:

  • ژل‌های تزریقی: تزریق پرکننده‌هایی مانند کلاژن و یا چربی به زیر پوست و به تورفتگی‌هایی که در جای جوش ایجاد شده‌اند می‌تواند باعث پر کردن و یا کشیده شدن پوست شود. این کار باعث می‌شود جای جوش کمتر قابل توجه باشد.
  • لایه‌برداری شیمیایی: اعمال اسیدهای قوی به پوست، لایه‌ی رویی پوست را از بین می‌برد و جای جوش‌های عمیق را بهبود می‌بخشد.
  • درم ابریژن این روش معمولاً برای جای جوش‌های بسیار شدید توصیه می‌شود.
  • لیزر: این روش سطح پوست را به نوعی بازسازی می‌کند.
  • لایت تراپی (نوردرمانی): لیزرهای خاصی وجود دارند که پالس‌های نوری و امواج رادیوفرکوئنسی ایجاد می‌کنند که به لایه اپیدرم پوست صدمه‌ای نمی‌رسانند. این لیزرها را می‌توان برای درمان جای جوش مورد استفاده قرار دارد.
  • جراحی پوست: پزشک با استفاده از روشی به نام برش پانچ، جای جوش را برش می‌دهد و سپس با بخیه یا پیوند پوست، حفره‌ی ناشی از جای جوش را ترمیم می‌کند.

 









لایه برداری پوست و پیلینگ پوست با لیزر

laye

با بالا رفتن سن پوست صورت به تدریج دچار چین و چروک شده و این شرایط به خاطر عوامل ژنتیک، قرار گرفتن در معرض نور خورشید، یا سیگار کشیدن ایجاد می‌شود. در واقع تشکیل چین و چروک با ایجاد تغییر در لایه‌های عمیق‌تر پوست و لایه درم، ضعیف شدن ساختارهای نگهدارنده و کاهش سطح کلاژن پوست ارتباط دارد. هر چند استفاده از کرم‌های موضعی، داروهای خوراکی، و انتخاب رژیم غذایی سالم می‌تواند به آهسته شدن این فرآیند کمک کند، افراد دچار این مشکل می‌توانند از روش‌های مختلف برای درمان چین و چروک پوست همچون پیلینگ و لایه‌برداری با لیزر برای بازیابی ظاهر جوان و جذاب پوست خود استفاده نمایند.

در روش لایه‌برداری پوست با لیزر یک بخش از لایه قدیمی پوست برداشته شده و این امکان برای پوست فراهم می‌شود تا همراه با ترمیم، لایه جوان و تازه برای پوست ایجاد شود. امروزه از محلول‌های لایه‌برداری شیمیایی سبک در بسیاری از موارد برای افراد استفاده می‌شود، اما این روش لایه‌برداری نمی‌تواند به مقدار کافی به پوست نفوذ کرده و باعث از بین رفتن چین و چروک‌های ایجاد شده به خاطر وضعیت لایه‌های عمیق پوست شود. در حقیقت این روش لایه‌برداری می‌تواند باعث از بین رفتن بخشی از سلول‌های مرده پوست در لایه‌های بالای آن شود و به همین خاطر امکان دستیابی به نتایج قابل توجه از طریق آن وجود ندارد. این شرایط در حالی است که لایه‌برداری پوست با لیزر در اتاق عمل و با استفاده از بی‌حسی به منظور اجتناب از هر گونه درد و ناراحتی برای بیمار انجام شده و می‌تواند نتایج شگفت‌انگیز برای رفع چین و چروک پوست برای فرد به همراه داشته باشد. در کلینیک تخصصی پوست و موی رازی، تمام امکانات لازم برای دستیابی به حداکثر نتایج ممکن و حداقل ناراحتی و درد بیمار در طول درمان و نیز پس از آن وجود دارد.

در صورتی که به دنبال استفاده از روش لایه‌برداری پوست با لیزر هستید، به شما پیشنهاد می‌کنیم از طریق شماره تلفن 02188334029 02188333259 با همکاران ما تماس گرفته و هماهنگی لازم را برای ملاقات با متخصصین این مرکز انجام دهید. در طول جلسه مشاوره، متخصصین ما به نگرانی‌های شما در ارتباط با وضعیت پوست گوش کرده و درباره روش‌های درمان مناسب برای رفع این نگرانی‌ها با شما صحبت می‌کنند. علاوه بر این در طول این جلسه درباره مناسب بودن درمان برای شما تصمیم‌گیری شده و اطلاعات لازم درباره خطرات احتمالی درمان در اختیار شما قرار خواهد گرفت. علاوه بر این در طول جلسه مشاوره شما می‌توانید اطلاعات مناسب درباره هزینه درمان و روش مناسب برای مراقبت از پوست دریافت نمایید.

لیزر چیست؟


لیزر یک پرتوی نوری قوی است که از انرژی نوری خالص تشکیل شده و می‌تواند به دقت نواحی آسیب‌دیده پوست به خاطر قرار گرفتن در معرض نور خورشید را لایه‌برداری کند (لایه‌برداری با لیزر). این درمان یک روش انقلابی در حوزه جراحی پلاستیک زیبایی است و در طول دو دهه گذشته به یکی از روش‌های متداول برای درمان مشکلات پوستی به خاطر افزایش سن تبدیل شده است. مزیت اصلی لایه‌برداری با لیزر در مقایسه با تکنیک‌های قدیمی‌تر لایه‌برداری (همچون لایه‌برداری شیمیایی و درم آبریژن) دقت درمان در هنگام استفاده از لیزر برای لایه‌برداری پوست است.

انواع لیزر لایه‌برداری پوست


انواع لیزرهای قابل استفاده برای لایه‌برداری پوست به شرح زیر هستند:

لایه‌برداری لیزر ساینده

لایه‌برداری لیزر ساینده از طریق برداشتن لایه بالای پوست و ایجاد جراحتی که نیاز به بهبود و تشکیل پوست جدید دارد، انجام می‌شود. لیزرهای ساینده قابل استفاده به این منظور عبارت از لیزر اربیم و لیزر دی اکسید کربن است. امروزه برخی از انواع لیزرهای غیر ساینده نیز برای لایه‌برداری پوست استفاده می‌شوند که معروف ترین آن‌ها لیزر فراکسل (fraxel) است. در این حالت پرتوی لیزر باعث از بین رفتن لایه بالای پوست نمی‌شود و به همین خاطر در نتیجه این درمان، جراحت و آسیب در پوست ایجاد نمی‌شود.

لایه‌برداری پوست با لیزر فراکشنال

عملکرد لایه‌برداری پوست با لیزر فراکشنال فقط از طریق سایش پوست است و به همین خاطر در این حالت بخشی از بافت سالم پوست پس از درمان باقی مانده و از طریق آن بهبود سریع‌تر بیمار امکان‌پذیر می‌گردد. لایه‌برداری با لیزر فراکشنال می‌تواند ساینده (با استفاده از لیزر دی اکسید کربن) یا غیر ساینده (با استفاده از فراکسل) باشد. نتایج تحقیقات انجام شده بر روی لایه‌برداری با لیزر فراکشنال نشان می‌دهد استفاده از این روش می‌تواند باعث تحریک تولید کلاژن در پوست و بهبود چین و چروک‌ها و نیز لکه‌های پیری ایجاد شده بر روی پوست شود. امروزه انواع مختلف از تکنیک‌های لایه‌برداری فراکشنال ساینده در بازار وجود دارد.

فراکسل

فراکسل یکی از روش‌های لایه‌برداری پوست با لیزر فراکشنال است که غیر ساینده بوده و می‌تواند دوره استراحت مورد نیاز برای بهبود بیمار را بطور قابل توجه کاهش دهد. این نوع لیزر می‌تواند لایه‌های عمیق‌تر پوست را از طریق تحریک تولید کلاژن درمان کند و بطور همزمان باعث ایجاد سوختگی یا از بین رفتن لایه رویی پوست نشود. هر چند یک جلسه درمان با لیزر فراکسل دارای سطح اثربخشی به میزان یک جلسه لایه‌برداری کامل با لیزر ساینده دی اکسید کربن نیست، این روش باز هم می‌تواند افزایش قابل توجه در تولید کلاژن پوست و نیز بهبود چین و چروک‌ها و لکه‌های پیری در پوست صورت به همراه داشته باشد. به این ترتیب چند جلسه درمان با لیزر فراکسل می‌تواند نتایج مشابه با یک جلسه درمان کامل با لیزر ساینده دی اکسید کربن را برای بیمار ایجاد کند. در حقیقت لیزر فراکسل به قدری خفیف و غیر تهاجمی است که درمان پوست ناحیه گردن و سینه و نیز سایر نقاطی از بدن که بطور معمول امکان درمان آنها از طریق لیزر دی اکسید کربن ساینده وجود ندارد، توسط آن امکان‌پذیر می‌شود.

لایه‌برداری لیزر چگونه انجام می‌شود؟


لایه‌برداری با لیزر از طریق برداشتن لایه‌های قدیمی، دارای چین و چروک، و آسیب‌دیده پوست انجام شده و به این ترتیب تشکیل لایه‌های جدید بر روی پوست امکان‌پذیر می‌شود. با ظاهر شدن لایه جدید پوست، کلاژن سالم نیز در پوست جدید تشکیل شده و به این ترتیب ظاهر چین و چروک‌ها و علائم نامطلوب ایجاد شده بر روی پوست بطور قابل توجه بهبود پیدا می‌کند. به این دلیل که کلاژن در این حالت توسط خود بدن تولید می‌شود، امکان باقی ماندن و حفظ آن به عنوان بخشی از پوست برای سال‌های طولانی وجود دارد.

تجدید ساختار با لیزر دی اکسید کربن یک «روش طلایی» در بین تمام روش‌های جوان‌سازی صورت است که با هدف بهبود کیفیت پوست انجام می‌شود. در حقیقت تمام روش‌های دیگر جوان‌سازی پوست معمولاً از سطح اثربخشی کمتر در مقایسه با لیزر دی اکسید کربن برخوردار است و لیزر دی اکسید کربن می‌تواند به صورت دائمی باعث بهبود وضعیت چین و چروک‌ها و نیز افزایش کیفیت پوست می‌شود.

laye6

لیزر لایه‌بردار چه مشکلاتی را درمان می‌کند؟


[alert type=”custom” close=”false” icon=”fa fa-hand-o-left” color=”#000000″ background_color=”#dca8d9″]

لایه‌برداری پوست با لیزر را می‌توان در ناحیه صورت، گردن، یا دست‌ها بر روی افراد انجام داد. از این روش می‌توان برای دستیابی به اهداف زیر استفاده کرد:

  • کاهش خطوط ریز ایجاد شده زیر چشم‌ها و چین و چروک دور لب
  • درمان چین و چروک پوست در نتیجه آفتاب‌سوختگی و افزایش سن
  • بهبود ظاهر جای زخم و اسکارهای خفیف پوستی
  • بهبود انواع خاص جای جوش
  • کاهش لکه‌ها، خطوط و نواحی تیره شده (ملاسما) پوست به خاطر افزایش سن، بارداری، یا مصرف قرص‌های ضد بارداری
  • بهبود شرایط ظاهری و نیز ایجاد احساس خوشایند در بیمار نسبت به پوست[/alert]

چه افرادی برای استفاده از لایه‌برداری با لیزر مناسب هستند؟


بهترین افراد برای این درمان کسانی هستند که وضعیت ساختار پوست آن‌ها مناسب و روشن باشد. به این ترتیب افرادی که پوست تیره داشته و بطور منظم از حمام آفتاب استفاده می‌کنند، افراد مناسب برای این درمان نیستند. در واقع با استفاده از این روش می‌توان چین و چروک‌ها و نواحی دچار تغییر رنگ غیر عادی در پوست در نتیجه قرار گرفتن در معرض نور خورشید را بهبود بخشید. علاوه بر این در بسیاری از مواقع جای باقیمانده از جوش بر روی پوست با تشکیل لایه جدید پوست و تولید کلاژن بطور قابل توجه بهبود پیدا خواهد کرد.

چه نوع بی‌حسی برای این درمان مورد استفاده قرار می‌گیرد؟


برای لایه‌برداری با لیزر فراکشنال از کرم بی‌حسی و بی‌حسی موضعی استفاده می‌شود، هر چند برخی افراد برای راحتی بیشتر خود ممکن است نیازمند استفاده از داروی آرام‌بخش در طول درمان باشند. این شرایط در حالی است که در موارد لایه‌برداری کامل صورت با لیزر، برای تامین حداکثر راحتی برای بیمار از بی‌هوشی عمومی در اتاق عمل استفاده می‌شود. در نهایت اکثر افراد می‌توانند با گذشت کمتر از 30 دقیقه پس از درمان به خانه باز گردند و در این رابطه مشکلی برای شروع دوباره فعالیت‌ها وجود ندارد.

بهبودی پس از لایه‌برداری با لیزر چگونه است؟


پوست درمان شده با گذشت 7 روز با پوست جدید جایگزین می‌شود. در طول این مدت، لازم است پوست ناحیه تحت درمان از طریق پمادهای مخصوص تجویز شده توسط پزشک به منظور کمک به فرآیند بهبود، مرطوب نگه داشته شود. در این شرایط پوست درمان شده تا حدودی به رنگ صورتی در می‌آید و رفع کامل این شرایط به چند هفته زمان نیاز دارد. به هر حال، بسیاری از افراد ترجیح می‌دهند برای پنهان کردن این شرایط در 8 تا 10 روز اول پس از درمان از لوازم آرایشی استفاده کنند. توجه داشته باشید در هنگام استفاده از لیزر لایه‌بردار فراکشنال دوره بهبودی می‌تواند بطور قابل توجه کمتر بوده و به کوتاهی 3 تا 4 روز باشد.