علت و درمان تعریق زیاد بدن (زیربغل،کف دست و پا)

tarigh

هایپرهیدروز (تعریق زیاد) شرایطی است که در نتیجه عرق کردن بیش از حد ایجاد می‌گردد. عرق کردن در این شرایط می‌تواند در موقعیت‌های غیرعادی همچون هوای خنک یا بدون هر گونه دلیل خاص مشاهده شود. این مشکل همچنین ممکن است در نتیجه برخی عوامل خاص همچون یائسگی یا پرکاری تیروئید ایجاد گردد. عرق زیاد می‌تواند شرایط ناراحت کننده برای فرد به همراه داشته باشد. به هر حال، امروزه از روش‌های درمان متعدد می‌توان برای رفع این مشکل استفاده کرد.

تعریق زیاد (هایپرهیدروز) یک مشکل عادی است که معمولاً در کف دست، زیر بغل و کف پا مشاهده می‌شود. این شرایط می‌تواند ناراحتی و مشکلات خاص برای فرد به همراه داشته و تاثیر مشخص بر کیفیت زندگی وی داشته باشد. در برخی موارد، افراد دچار این مشکل از برقراری رابطه اجتماعی با سایرین خودداری می‌کنند، زیرا وجود این مشکل باعث ناراحتی و خجالت‌زدگی آن‌ها می‌شود. به هر حال، نیازی به تحمل این شرایط نیست، زیرا امروزه با استفاده از روش‌های درمان خاص می‌توان این مشکل را برطرف کرد.

در کلینیک تخصصی پوست و موی رازی روش‌های مختلفی برای درمان تعریق زیاد بدن وجود دارد. یکی از بهترین این روش‌ها تزریق بوتاکس در زیر بغل، کف دست و پا برای فریز کردن اعصاب صادر کننده دستور تعریق و متوقف کردن تعریق بیش از حد در این نواحی است. در صورتی که شما دچار تعریق بیش از حد شده‌اید، مشاوره با متخصصین ما می‌تواند به شما در درمان این مشکل کمک کند. به منظور کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه می‌توانید با شماره‌های 02188334029 - 02188333259 تماس حاصل نمایید.

انواع و دلایل تعریق بیش از حد


تعریق واکنش طبیعی بدن به شرایط خاص همچون گرمای هوا، فعالیت فیزیکی، استرس، و احساس ترس یا عصبانیت است. در هنگام ابتلا به این مشکل، فرد بیش از حالت عادی و بدون دلیل مشخص عرق می‌کند. دلیل مشاهده این شرایط به نوع مشکل بستگی دارد.

تعریق زیاد اولیه کانونی

در این شرایط عرق کردن عمدتاً در ناحیه پاها، دست‌ها، صورت، سر، و زیر بغل اتفاق می‌افتد. این وضعیت معمولاً از دوران کودکی آغاز می‌شود. در حدود 30 تا 50 درصد افراد دچار این مشکل دارای سابقه فامیلی تعریق بیش از حد هستند.

تعریق زیاد ثانویه عمومی

این شرایط معمولاً ریشه در سایر مشکلات مربوط به سلامتی فرد داشته یا به عنوان یک عارضه جانبی مصرف برخی داروهای خاص ایجاد شده و معمولاً از سنین بزرگسالی آغاز می‌شود. در هنگام دچار شدن به این مشکل، احتمالاً کل بدن بیمار عرق کرده و این مشکل فقط در یک ناحیه خاص از بدن مشاهده نمی‌گردد. علاوه بر این ممکن است در این حالت فرد حتی در هنگام خوابیدن نیز عرق نماید. عواملی که می‌توانند باعث ایجاد این مشکل شوند به شرح زیر هستند:

  • بیماری قلبی
  • سرطان
  • نارسایی غده فوق کلیوی
  • سکته مغزی
  • پرکاری تیروئید
  • یائسگی
  • آسیب‌دیدگی کانال نخاعی
  • بیماری ریه
  • بیماری پارکینسون

علاوه بر این مشکل تعریق بیش از حد با مصرف برخی داروهای تجویز شده توسط پزشک یا مصرف داروهای قابل تهیه از داروخانه‌ها بدون نسخه پزشک می‌تواند ارتباط داشته باشد. در بسیاری از موارد، عرق کردن یکی از عوارض جانبی نادر مصرف دارو است که اکثر افراد با آن روبرو نمی‌شوند. به این ترتیب، تعریق بیش از حد یکی از عوارض جانبی مصرف داروهای ضد افسردگی همچون موارد زیر است:

  • دسیپرامین (desipramined)
  • نورتریپتيلین (nortriptyline)
  • پروتریپتیلین (protripyline)

افرادی که از داروی پیلوکارپین (pilocarpine) برای خشکی دهان استفاده کرده یا مکمل روی مصرف می‌کنند، ممکن است در نتیجه مصرف این داروها دچار مشکل تعریق بیش از حد شوند.

علائم تعریق بیش از حد


علائم تعریق بیش از حد در افراد می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • تعریق بیش از حد می‌تواند برای حداقل 6 ماه بدون وجود دلیل خاص ایجاد شود.
  • عرق کردن می‌تواند در هر دو طرف بدن به صورت تقریباً همزمان ایجاد شود.
  • تعریق بیش از حد برای حداقل یک بار در هفته می‌تواند در افراد دچار این مشکل مشاهده شود.
  • تعریق بیش از حد در شرایطی که باعث ایجاد اختلال در انجام فعالیت‌های روزمره می‌شود .(همچون انجام فعالیت‌های کاری یا برقراری ارتباط با سایر افراد)
  • تعریق بیش از حد در افراد در سنین کمتر از 25 سال می‌تواند آغاز شود.

گاهی اوقات افراد دچار این مشکل در هنگام خواب عرق نکرده و یا مشکل آن‌ها ریشه فامیلی دارد. این عوامل در حقیقت نشان دهنده ابتلا به تعریق بیش از حد اولیه کانونی است. به منظور تشخیص بهتر و دقیق‌تر مشکل لازم است با پزشک متخصص در این رابطه ملاقات شود.

تعریق بیش از حد در تمام بدن یا در یک نقطه خاص از آن نشانه‌ای از ابتلا به تعریق بیش از حد ثانویه عمومی است. در این وضعیت نیز لازم است فرد با پزشک جهت تشخیص علت اصلی ایجاد مشکل ملاقات نماید. توجه داشته باشید برخی شرایط مربوط به تعریق بیش از حد می‌توانند جدی و خطرناک باشند. به همین خاطر لازم است با مراجعه به مطب پزشک از عدم وجود این شرایط اطمینان حاصل شود.

چگونه می‌توان این مشکل را تشخیص داد؟


پزشک احتمالاً از بیمار سوالات مشخص در ارتباط با مشکل تعریق بیش از حد پرسیده و زمان و چگونگی ایجاد این شرایط را بررسی می‌نماید. علاوه بر این پزشک ممکن است از آزمایش‌های خاص همچون آزمایش خون و ادرار برای بررسی دقیق‌تر شرایط استفاده نماید.

در یک آزمایش دیگر پزشک ممکن است از تست نشاسته- ید در ناحیه دچار تعریق استفاده نماید. به این ترتیب محلول ید بر روی ناحیه مورد نظر مالیده شده و با خشک شدن آن نشاسته بر روی محل پاشیده می‌شود. اگر در نتیجه این کار نشاسته به رنگ آبی تیره تغییر رنگ دهد، فرد دچار مشکل تعریق بیش از حد می‌باشد. در آزمایش کاغذ یک نوع خاص از کاغذ بر روی ناحیه دچار تعریق قرار داده شده و کاغذ با جذب عرق به تدریج سنگین می‌شود. به این ترتیب هر چه کاغذ سنگین‌تر شود، مشکل تعریق بیمار شدیدتر خواهد بود.

علاوه بر این پزشک ممکن است از آزمایش حرارت‌سنجی برای تشخیص بهتر مشکل استفاده کند. در این شرایط مشابه آزمایش نشاسته- ید، در این آزمایش نیز از یک پودر مخصوص حساس به رطوبت برای نواحی دچار تعریق استفاده شده و این پودر در نتیجه تعریق بیش از حد دچار تغییر رنگ می‌شود. به این منظور احتمالاً از بیمار خواسته می‌شود در سونا یا در یک محیط گرم قرار گیرد. به این ترتیب در صورتی که بیمار دچار مشکل تعریق بیش از حد باشد، احتمالاً کف دست‌های وی بیش از شرایط عادی عرق خواهد کرد.

روش‌های درمان قابل استفاده برای تعریق بیش از حد


برخی از روش‌های درمان قابل استفاده برای مشکل تعریق بیش از حد به شرح زیر هستند:

استفاده از اسپری‌های ضد عرق مخصوص

tarigh1

در این حالت پزشک احتمالاً مصرف برخی اسپری‌های ضد عرق حاوی کلرید آلومینیوم را برای بیمار تجویز می‌نماید. این اسپری‌ها قوی‌تر از اسپری‌های معمول قابل تهیه از داروخانه‌ها بدون نسخه پزشک بوده و اغلب می‌توانند برای درمان شرایط خفیف تعریق بیش از حد مورد استفاده قرار گیرند.

سیستم‌های یونتوفورز (iontophoresis)

tarigh2

در این روش از یک دستگاه مخصوص برای ارسال جریان‌های الکتریکی ضعیف در هنگام قرار گرفتن ناحیه دچار تعریق در آب استفاده می‌شود. جریان الکتریکی در این حالت اغلب برای دست‌ها، پاها، یا زیر بغل استفاده شده و در عمل می‌تواند به صورت موقت باعث توقف فعالیت غدد تعریق در ناحیه مورد نظر شود.

داروهای آنتی‌کولینرژیک

tarigh3

مصرف این داروها می‌تواند مشکل تعریق عمومی را برطرف کند. در حقیقت مصرف این داروها مثل گلیکوپیرولات می‌تواند مانع فعالیت استیل کولین در بدن شود. در حقیقت استیل کولین یک ماده شیمیایی تولید شده در بدن است که می‌تواند باعث تحریک فعالیت غدد عرق گردد. توجه داشته باشید مصرف این داروها برای مدت دو هفته امکان‌پذیر بوده و ممکن است عوارض جانبی همچون یبوست و گیجی برای بیمار به همراه داشته باشد.

تزریق بوتاکس (سم بوتولینیوم)

tarigh4

تزریق بوتاکس می‌تواند برای درمان مشکل تعریق شدید مفید باشد. در حقیقت تزریق بوتاکس باعث توقف فعالیت اعصاب تحریک کننده فعالیت غدد عرق در بدن می‌شود. به هر حال معمولاً برای دستیابی به اثربخشی مورد نظر، احتمالاً لازم است چندین مرحله از این روش درمان برای بیمار استفاده شود.

عمل جراحی

در صورتی که مشکل تعریق بیش از حد فقط در ناحیه زیر بغل وجود داشته باشد، احتمالاً عمل جراحی یک روش مناسب برای رفع این مشکل خواهد بود. در این جراحی غدد عرق از ناحیه زیر بغل برداشته می‌شوند. یک روش دیگر به این منظور استفاده از آندوسکوپی است. به این ترتیب می‌توان عملکرد اعصابی را که تحریک کننده فعالیت غدد عرق در بدن هستند، دچار اختلال کرد.

درمان‌های خانگی

tarigh5

امکان کاهش مشکل تعریق بیش از حد یا حتی برطرف کردن آن با استفاده از روش‌های درمان خانگی به شرح زیر وجود دارد:

  • استفاده از داروهای ضد تعریق قابل تهیه از داروخانه‌ها بدون نسخه پزشک
  • حمام کردن منظم به صورت روزانه برای خلاص شدن از دست باکتری‌ها
  • پوشیدن کفش‌ها و جوراب‌های تولید شده از مواد طبیعی
  • اجازه دادن برای تنفس به پا
  • عوض کردن جوراب به صورت منظم

چشم‌انداز درمان تعریق بیش از حد


مشکل تعریق بیش از حد اولیه کانونی قابل درمان می‌باشد. در این شرایط پزشک می‌تواند برای ایجاد یک برنامه درمان مناسب برای کنترل علائم به شما کمک کند. تعریق بیش از حد در نتیجه شرایط ثانویه می‌تواند با رفع علت ایجاد مشکل برطرف شود. روش‌های درمان در این شرایط به علت ایجاد مشکل بستگی دارد. به همین خاطر لازم است با پزشک در صورت وجود این تصور که تعریق بیش از حد یک عارضه جانبی مصرف دارو است، صحبت شود. در این شرایط پزشک می‌تواند با عوض کردن دارو یا تجویز دوز پایین‌تر آن مشکل بیمار را برطرف کرده یا به مقدار زیاد کاهش دهد.